Hugo's life

Zonder luier!

2009-12-03T14:11:00.000-08:00

Nou, bijna dan. Sinds een aantal dagen wil Hugo ook ´s avonds geen luier meer aan. Vorige week leverde dat nogal eens een doorweekt bed op. Soms wel 2x op een nacht. Maar de afgelopen drie nachten is het bed helemaal droog gebleven. Voordat ik naar bed ga, probeer ik ´m te laten plassen, maar dat vindt meneer maar niks.

Ik leg Hugo terug in bed en ga slapen. Ergens midden in de nacht hoor ik Hugo roepen en dat betekent vaak dat er geplast moet worden. Plassen en weer terug naar bed, maar wel even met mama er naast...

Vannacht vond meneer het in ene wel interessant om met een luier aan naar bed te gaan. Vreemde vogel. Na een uurtje slapen was het huilen. Gauw naar boven, want hij zou wel eens moeten plassen. En ja hoor, gauw naar de wc en daar kwam een flinke straal op gang. Niets in de luier.

Mag ik zeggen dat ik onder de indruk ben? Niet van mezelf hoor! Meer van ons mannetje dat ´ie dat nu allemaal al kan. Ik denk nog steeds dat het puur geluk is, maar wie weet: misschien onze Hugo met zijn 2,5 jaar helemaal zindelijk...

In het park te Alcobendas

2009-10-03T14:00:00.000-07:00

Giegelen als we je een flinke zet geven. Apetrots van de hoge glijbaan af. Achter Sophie aan rennen en mama haar boekje weg leggen, zodat ze kan komen helpen om op een andere glijbaan te komen. Gewoon een zonnige zaterdagmiddag in de grote speeltuin van Alcobendas (een dorp verderop).

Time flies

2009-09-30T13:37:00.000-07:00

Oh boy, wat gaat de tijd snel. Veeeeeel te lang geleden dat ik hier wat heb geschreven. Eens kijken of ik daar verandering in kan brengen. Vakantie, druk met andere dingen... er is altijd wel wat. Maar met het mannetje gaat het goed. Zo vindt hij het de laatste tijd reuzeleuk om schoon te maken. Uiteraard op zijn manier. Dus, wordt na elke boodschap op de WC (maar vooral na een grote) de WC-borstel uit de houder gehaald, door de WC gewreven en weer terug op zijn plek. Helemaal volgens de regels zou je denken. Is ook zo, ware het niet dat de coordinatie nog niet zo verfijnd is, met als gevolg dat overal water ligt. Yummie, vooral als je bedenkt waar het zojuist vandaan is gekomen...

Vanochtend nog een mooie schoonmaakaktie (zie foto). Meneer moest zonodig de ramen lappen. Dus, washandje opgescharreld, nat gemaakt, vooral NIET uitwringen (want hoe moet dat?) en onderweg naar het raam. Gelukkig kon ik vrij snel het washandje uitwringen, waarna Hugo vrolijk zijn weg richting raam vervolgde. Poetsen maar! Nu zou je kunnen denken, waarom zeg je niet gewoon: NIET DOEN, vent! Nou, omdat ik straks niet in de clinch wil liggen met a.s. schoondochter over het feit dat manlief nooit wat doet in het huishouden. Nu heeft Hugo al een goed voorbeeld aan zijn papa - die doet ook zijn best als hij eenmaal thuis is - maar elk beetje meer aan schoonmaakervaring is nooit weg! Dus, laten we onze vent heerlijk verder poetsen... Wie weet, doet ´ie dat later met zoveel plezier.

Verder babbelt Hugo er heerlijk op los. Hij combineert tot zeker wel vier woorden in hakkerige zinnen. Grappig om te horen hoe op deze manier zijn belevenissen vertelt of dingen vraagt.

Voorbeeld als Gerd terugkomt van het werk: papa - auto - toor - weest?

Al samenzwerend richting Sophie: Sophie - ijsju - eten - lekker?

Al bellend met oma: opa - piky - plassen - laten - zellug

En nog wel veel meer.

Lekkere vent. Dol op zijn zus. Hij praat veel over en vraagt blijkbaar ook veel naar d´r als hij op zijn (inmiddels) nieuwe opvang is. Knuffelen, kusjes geven en af en toe ook de onvermijdbare mep tussen broer en zus.

Lekker stel. Soms wel wat vermoeiend, maar bovenal een lekker stel!

Hopenlijk tot gauw!

Snoepen op het verjaardagsfeestje van Sophie

2009-07-30T05:55:00.000-07:00

Helemaal geweldig bakken met snoep en chips waar je helemaal zelf uit kunt eten! Hugo was dan ook regelmatig bij het marktkraampje met al het lekkers te vinden.

Praten

2009-07-26T14:22:00.001-07:00

Heerlijk om te merken dat Hugo in de gaten krijgt dat hij dingen kan vertellen. En dat mensen hem meer en meer snappen als hij woorden combineert. Dus, dat gaat dan als volgt:

Ed - pap - ugo, oftewel Gerd maak je wat pap voor me?
Ed - oen? Gerd wat ben je aan het doen?
Sophie - ben - taafffel (in combinatie met handgewapper), oftewel Sophie, kom aan tafel.

Andere veelgehoorde uitspraken:
Oven heet
Yo ook
Yo mee (vooral als we naar buiten gaan om de vuilnis weg te brengen)
Moenoe, oftewel snoepje (waar deze variant vandaan komt, mag Joost weten...)

Sinds zijn verjaardag heeft meneer ook een nieuw woordje geleerd: donke, oftewel kadootje. Ik kan me niet herinneren dat Sophie zoveel kindertaal sprak. Sophie sprak al vrij gauw heel duidelijk de woorden zoals iedereen ze uitspreekt. Misschien dat hier de tweetaligheid een rol speelt, maar ik vind het vooral erg grappig. Je merkt gewoon dat ons manneke met veel plezier de wereld van de taal aan het ontdekken is.

Voorheen gebruikte Hugo het woord nena voor Sophie. Daarna werd het FIE. Hij heeft een poosje FOFIE gebruikt en inmiddels kan hij echt Sophie zeggen. Leuk!

Ander grappig iets:
Als meneer uit school komt, is het eerste wat hij zegt bij het binnen komen van de tuin: YO IJS, oftewel ik wil een ijsje. Aangezien het hier dagelijks ruim boven de 30 graden is, heb ik geen moeite met een dagelijkse portie waterijs. Dus het antwoord is eigenlijk altijd JA. En daar gaat de Sjaak: rennend naar de diepvries, deur open, la eruit en ja hoor: IJS. Ook maar meteen eentje voor Sophie, want dat hoort er natuurlijk wel bij.

Kadootjes uitpakken (een filmpje)

2009-07-15T13:44:00.000-07:00

Het is misschien een wat lang filmpje, maar het is dan ook vooral voor de opa's en oma's bedoeld. Die vinden het vast niet erg om 4 minuten naar hun kleinkindjes te kijken... :)

Have FUN!

Bezoekjes aan de dokter...

2009-07-15T12:35:00.000-07:00

Ja, je bent twee en dat betekent CHECK-UP time. Oftewel, naar de specialist op het gebied van allergie en het consultatiebureau.

Afgelopen maandag was het de beurt aan de specialist in hét ziekenhuis van Madrid, La Paz. Gelukkig waren we als een van de eersten aan de beurt. Met als gevolg dat we slechts 2 uur later huiswaarts konden keren. De routine is als volgt: kort gesprek met de specialist, krastest m.b.t. de allergenen (nog altijd ei en melk), 15 minuten wachten (rond lopen met een huilende Hugo en vooral voorkomen dat 'ie aan z'n arm krabt), al gauw verschijnen de gevreesde reacties, controle door de zusters (meten de gevormde bultjes op), kort gesprek met de specialist met als afsluiting een bezoek aan de bloedafname om de mate van allergie te kunnen bepalen. Over een maand of twee krijgen we de uitslag. Afgaande op de krastest moeten we voorlopig alle ei- en koeproducten en afgeleiden daarvan nog steeds vermijden. Wel wordt gekeken of Hugo inmiddels schapen- en/of geitenmelk kan verdragen.

Vandaag was het de beurt aan de kinderarts van het consultatiebureau. Conclusie: meneer had wat oorsmeer, maar was verder zo gezond als een vis. Wat aan de lange kant, met een gemiddeld gewicht. Uitgaande van de Spaanse statistieken is er slechts 3% van de kinderen van zijn leeftijd langer dan hij.

Hoe lang? 91,5 cm (een kleine 4cm langer dan Sophie op dezelfde leeftijd).
Hoe zwaar? 12,5 kg (een halve kilo lichter dan Sophie op dezelfde leeftijd).

Tot de volgende keer maar weer!

2 jaar!!!

2009-07-10T06:13:00.000-07:00

Hiep, hiep, HOERA!!!

Alweer 2 jaar, wauw wat vliegt de tijd voorbij.

De kadootjes vielen allemaal erg in de smaak (tot zover een driewieler, een Cars autootje en DUPLO).

Moet nu gauw weer verder. Sophie straks ophalen en daarna naar de cine, zoals Hugo de bioscoop noemt. Vindt 'ie helemaal het einde, dus dat leek ons wel een geschikte afsluiter van zijn verjaardag.

Broer en zus

2009-07-06T13:47:00.000-07:00

De laatste tijd vraagt Hugo regelmatig of ik een foto van 'm maak. Als Sophie dan in de buurt is, wil ze er ook wel bij op. Dan krijg je dit soort plaatjes. Gewoon op een maandagmorgen.

Al weer bijna twee onze Sjaak... geen baby meer, maar ook nog net niet een echte peuter... Of is dat ontkenning van mijn kant? Hij is nog zo snoepig!!! En een bandiet tegelijkertijd.

Voorstelling op de kinderopvang

2009-06-20T13:41:00.000-07:00

Afgelopen vrijdag konden we het optreden van Hugo op de kinderopvang bewonderen. Buiten in de tuin van de opvang hadden ze een van de "partytenten" omgebouwd tot een echt theater. De ouders mochten binnen gaan zitten, zodat de kinderen ons minder zouden zien (vanwege de reflectie op de ramen).

HUMOR!

Don't you just love POTTY TRAINING?

2009-06-15T13:20:00.000-07:00

Vooral als ze net na een -overigens geslaagd- bezoek aan de pot (met grote hoop) toch nog even laten weten dat ze toch wel degelijk aan het trainen zijn.

En ik was net zo trots dat onze Sjaak helemaal zelf had aangegeven dat hij op de pot moest en vervolgens daar een uiterst charmante drol in had gedraaid... Met als conclusie: "VIES". Dus, je zou toch denken dat 'ie het snapt?

Mmmm... heerlijk zo'n verse drol. Lekker met de voetjes erin en dan vervolgens naar binnen wandelen om mama te waarschuwen. Nogmaals "VIES"...

TIE-TIE

2009-05-10T12:03:00.000-07:00

Zou het dan na vanavond echt zo ver zijn? Ophouden met de borstvoeding. Ja, ik weet het. Nog steeds?!? Inderdaad. Maar zo langzamerhand ben ik er ook wel van overtuigd dat het tijd is om te stoppen.
Sinds een aantal dagen geven we Hugo na zijn badje voor het slapen gaan nog een beker pap gemaakt met sojamelk. Dat gaat eigenlijk best heel goed. Vanavond kon ik het er heel makkelijk inlepelen en heel tevreden bracht ik 'm naar boven. Normaal gesproken zou ik 'm dan nog iets van mij aanbieden, maar vanavond vroeg hij er niet om en ik heb het er ook niet over gehad.

Ondertussen leverde ik inwendig een flinke strijd; is het dan echt zo ver, doe ik er goed aan, slaap hij straks wel lekker, wat doen we als hij straks wakker wordt, ... etc. Want laten we eerlijk wezen, het was vooral gemakzucht (en natuurlijk Hugo zijn allergie) dat hij nog steeds bij me dronk.

Wel wilde meneer dat ik even met OTAN (de knuffelolifant) naast 'm kwam liggen. Heerlijk heeft hij liggen friemelen aan mijn haar. En na een poosje viel hij, na eerst nog een paar keer herhaaldelijk en vooral erg lieflijk "mam, mama, mamie" fluisterde, heerlijk in slaap.

SNOEPIE

Zou het dan echt zo ver zijn?
Na een 1 jaar en 10 maanden géén borstvoeding meer?

It´s about time don´t you think?

Iedereen (me included) zal hier positief op antwoorden, maar toch... Het is weer een beetje afscheid nemen. Een pasgeborene wordt een baby, begint te brabbelen, te draaien, te kruipen, te lopen, het wordt een peuter, een kleuter,... Voor je het weet staat hier een puber met beginnende baardgroei en een brommer voor de deur...

ZUCHT

OTAN

2009-05-10T12:00:00.000-07:00

oftewel OLIFANT. Hugo begint steeds meer woordjes te gebruiken. Hij leest boekjes (vooral die met plaatjes van dieren) en is dan uiterst gedreven om de verschillende dieren en dingen te benoemen. Gaat best heel goed.

De leukste variatie die ik tot nog toe heb gehoord, is wel Hugo zijn variant voor het woord OLIFANT. Dan zegt hij namelijk heel grappig OTAN. Af en toe gecombineerd met een nabootsing van de slurf, oftwel een snoepig handje wapperend bij zijn mond.

Hugo en de poes

2009-04-16T13:40:00.000-07:00

De foto's zijn van vanochtend:

Zo lief...

Vanmiddag wilde Hugo ook met de poes spelen, maar die vluchtte naar boven. Hugo er achter aan. Niet veel later trof ik de poes op het voeteneind aan Gerd zijn kant van het bed en Hugo heerlijk onder de dekens, in mijn kussens. Wat een verwennerij. Om het genot helemaal compleet te maken, zei hij (toen hij mij zag) heel snoepig: "tietieee..." Dat leek 'm natuurlijk helemaal het einde.

His first one-liner...

2009-04-01T14:43:00.001-07:00

auto - yo - fatal

Deze drie woorden wist Hugo deze ochtend te combineren. Auto, zoals het woord het zegt. Yo, betekent IK en fatal betekent zoiets als stout of slecht. De eerste twee woorden kon ik nog volgen. Hij had tenslotte zijn eigen autootje in de hand. Wie of wat er nu stout was, kon ik niet helemaal achterhalen...

Leuk klonk het in ieder geval wel.

Spelen in de speeltuin

2009-03-30T13:14:00.001-07:00

Hugo vermaakt zich, net als Sophie, uitstekend in de speeltuin van Sophie haar school. Na schooltijd blijven we dan ook regelmatig hangen. Sophie rent in de rondte met haar vriendinnetjes en Hugo doet zijn eigen ding. Oftewel: rondscharrelen, de glijbaan beklimmen om vervolgens aan mij te vragen om ´m er echt op te zetten, de gira-gira (draaimolentje) uitproberen, met zand spelen, zich mengen in andere groepjes, van alles...

Het verbaast me hoe sociaal en open Hugo is. De speeltuin is best groot, maar Hugo loopt er rond alsof het bij elkaar nog geen 3 vierkante meter is. Sporadisch checkt ´ie even of ik nog in de buurt ben, maar voor het overgrote deel is hij op ontdekkingstocht. Alleen of zich mengend in andere groepjes. Maakt niet uit of de andere kinderen nu 3 of 5 jaar oud zijn. Alles is even interessant.

Family

2009-03-19T13:57:00.000-07:00

They are just too cute!

Al kijkend leert men...

2009-03-12T14:06:00.001-07:00

Geweldig om te zien hoe kleintjes leren. Alles wat wij doen, wordt in zekere mate gekopieerd.Zo kookt Hugo er dagelijks flink op los. Hij graait de benodigde pannen uit de kast, vraagt om een beetje pasta, wat water en niet te vergeten een pollepel. Een beetje van dit, een beetje van dat en roeren maar. Als de juiste combinatie is verkregen (soms met een stukje rijstewafel e/o peer), gaat het geheel in de oven. Dat laatste moet ik dan doen, want Hugo heeft wel in de gaten dat de oven niet altijd het juiste speelgoed is. Hij checkt altijd het rode lampje en als dat dan verlicht is, blaast hij eens richting de oven en zegt HEET, oftewel afblijven. Hele goede conclusie!

De bezem, dweil of zelfs de stofzuiger (er wordt mij vriendelijk, maar toch ook duidelijk verzocht het ding uit de kost te toveren) zijn de laatste tijd ook erg favoriet bij ons manneke.

Leuk om te zien, maar het zou zo fijn als ze vervolgens ook de rommel weer opruimden... Helaas. De intentie is er, maar daar houdt het ook wel op. Alhoewel... meneer is wel een Pietje Precies. Voordat we de slaapkamer uitgaan, moeten de lampjes uit. Gaan we ´s ochtends naar school, dan moet de televisie uit. Op de opvang moeten de schoenen netjes naast elkaar in de kast. Eten in de koelkast. En bij het avondeten moet iedereen aan tafel (sophie ben, oftewel Sophie kom, in combinate met klopjes op de tafel daar waar Sophie moet zitten).

Helemaal correct! Iets minder correct is de kopie die Hugo van mij heeft gemaakt. Als Sophie (weer) niet wil eten, wil ik wel eens uit m´n slof schieten. Zo heb ik eens E T E N !!!! geschreeuwd. Fout, natuurlijk. Iedereen maakt wel eens foutje, toch? Nou, ik wordt er bijna dagelijks aan herinnerd. Hugo weet feilloos wanneer het tijd is voor een flinke brul E T E N!!! Ik vraag inmiddels beleeft of Sophie alsjeblieft wil eten, maar meneer schreeuwt er nog altijd naar hartelust op los...

Hmmmmm... Toch waar, dat kinderen je een spiegel voorhouden...

Carnaval

2009-02-24T12:19:00.000-08:00

Afgelopen vrijdag vierden ze Carnaval op de kinderopvang. Er werd ons verteld dat Hugo in het geel moest komen. Geen uitleg, niks, alleen maar GEEL. Nu ben ik niet zo van het geel, dus moest ik op zoek. Maillot en t-shirt bij de supermarkt gescoord en voila: Hugo in het geel.

Ze vroegen nog of we een idee hadden als wat Hugo verkleed zou gaan. Geen idee. Eend, misschien? Nou dat was het dus niet. Meneer heeft de dag doorgebracht als sierlijke vlinder. Lachen! Vooral het neusje vonden Gerd en ik uiterst snoepig. Voor de ouders was er ´s ochtends bij aankomst warme chocolademelk met wentelteefjes. Gezellig hoor!

Nog altijd allergisch...

2009-01-29T14:48:00.001-08:00

... althans zo lijkt het na een bezoek aan de allergie specialist. Vandaag was het tijd voor een check-up met betrekking tot de allergiëen. Eerst bij de specialist langs, vervolgens bloed afnemen. Boy, wat een drama vertoonde onze Hugo. Als laatste de krastestjes, nog meer drama! Meneer vond het nodig om flink te huilen. Het is ook wel een beetje zielig, maar vast niet zo dramatisch als dat Hugo het deed voorkomen.

Het hele ziekenhuisbezoek nam ruim DRIE uur in beslag...

De krastestjes lieten duidelijk zien dat er nog voldoende elementen van melk en ei zijn die hij niet kan verdragen. Voorlopig blijven we dus alle soorten dierlijke melk en ei vermijden... Over ongeveer een maand verwachten we de officiële uitslagen.

Op het potje...

2009-01-29T14:43:00.000-08:00

... echt. Onze Sjaak heeft de smaak te pakken. Zo af en toe geeft 'ie aan dat op het potje of de WC wil. Meestal nadat hij iets heeft gedaan, maar soms... Bij opa en oma Spikey (pypie, in Sjakie-taal) zomaar een flinke drol op de WC en gisteren hier een echt plasje op de pot. Vergezeld van een sissend geluid! Lachen!!!

Begrijp me niet verkeerd: ik voer GEEN zindelijkheidsbeleid. Verre van. Het lijkt me alleen wel OK om van meneer's eigen interesse gebruik te maken. Dus, goed opletten en wie weet, zijn we dan wel eens een keertje van de luiers af.

Sophie was tenslotte ook al vóór haar 2e verjaardag zindelijk...

18 maanden

2009-01-10T04:37:00.001-08:00

Alweer anderhalf jaar oud! Pffff, wat gaat de tijd toch snel. Was het niet vorige maand dat meneer geboren werd? Niet echt, want het mannetje kan al prima lopen. Doet zelfs al pogingen tot rennen. Kruipt zonder enig probleem de trap op en ook weer af. Begint verstaanbaar te praten. Is een echte boef af en toe. Drinkt nog steeds melk van mama. En krijgt nu ook rechts, voor de kijkers links, boven en onder een kies. Rechts naast de ondertanden verscheen tijdens de kerstvakantie een derde tandje. Boven zaten er al geruime tijd vier.

Meehelpen in de keuken, kokkerellen is een favoriete bezigheid. Als de pannen niet uit de kastjes worden getrokken, pakt Hugo het yogamatje van Sophie om er op te gaan liggen/rollen, trekt een van de speelgoedlades open op zoek naar iets interessants (vooral iets met wielen), klimt in de poppenwagen of bestijgt de speelgoedauto.

Sneeuw!

2009-01-09T13:30:00.000-08:00

Ook al zijn we in de kerstvakantie naar de sneeuw geweest, Hugo heeft vandaag voor het eerst echt in de sneeuw gewandeld en er een beetje mee gespeeld. Hij trappelde er flink op los, totdat hij koude voetjes en beentjes kreeg en naar binnen wilde.

Hoewel ik meerdere foto´s heb gemaakt, er is er niet eentje waar Hugo naar boven kijkt. Hij bleef maar naar de sneeuw kijken. Tja, da´s ook veeeeel interessanter. Zeker als het zo vers en knisperig is.

Op de slee was nog niet echt een succes. Hij kon zich vanwege de wantjes (zonder duim) niet goed vasthouden, waardoor hij er regelmatig bijna afviel... We moeten het rugsteuntje er even opzetten en dan gaat het vast beter.

2009-01-08T12:29:00.000-08:00

Een zelfportret, met de camara op een armlengte afstand...

Los Reyes...

2009-01-06T11:54:00.000-08:00

... oftewel de Drie Koningen hebben gisteren hun intocht gedaan. En... ze zijn vannacht ook bij ons langsgeweest. Sophie kwam tot de conclusie dat Sinterklaas het vast goed vond dat Los Reyes ook hier nog even aankwamen...

Sophie had ons afgelopen zondag gesnapt bij het meenemen van een kadootje. We dachten nog gauw even iets mee te nemen. Wij de speelgoedwinkel vroegtijdig uit. Gerd bleef achter om iets leuks mee te nemen en in de kar te verstoppen. Net niet goed genoeg, want detective Sophie had al meteen in de gaten dat er iets in de wandelwagen van Hugo zat... Hmmm... Toen maar verteld, dat we niet zeker waren of de Reyes wel bij ons zouden komen en dat we het wel zo leuk zouden vinden voor Sophie dat ze kon vertellen dat ze wel waren geweest. Ook al waren wij dat dan stiekem... Geheimpje, tussen ons en Sophie. Mocht ze niet verder vertellen. OK, dat was dan een deal.

Maarrrr, Sophie wist maar van een kadootje. Dat hadden we onder de kerstboom gelegd, maar toen bleken er ook nog eens kadootjes in de schoorsteen te liggen. Wie zou dat nou gedaan hebben? Wij (de papa en mama) weten nog steeds niet beter dan dat de Reyes gedaan moeten hebben, wij waren het niet.

Poepoe, toel, ...

2009-01-03T12:04:00.000-08:00

... en nog een aantal woordklanken. Hugo begint beetje bij beetje "verstaanbaar" te praten. Hij tettert al geruime tijd de oren van ons hoofd, maar sinds kort begin ik (en ook Sophie en Gerd)steeds meer te begrijpen. Zo heeft hij het over "toel", dat is dan een en/of zijn stoel.

Een andere interessante is "poepoe". Dit roept meneer in combinatie met het grijpen naar zijn broek om vervolgens razendsnel naar de pot te lopen. Het blijkt dat hij dan net iets heeft gedaan. Grappig. Ik verwacht bij lange na niet dat hij zindelijk aan het worden is, maar het is toch aardig dat hij merkt dat hij iets heeft gedaan...

Hugo heeft moeite met de "S". Ik hoor het hem nooit zeggen. Sophie noemt hij nog altijd steevast nena of ermana, afkomstig van hermana oftewel spaans voor zus. Waar hij dat vandaan heeft gehaald, mag joost weten... maar handig is het wel, want geen "S" te bekennen.

Verder vertoont Hugo trekken van bordercollie gedrag. Hoezo, zul je je misschien afvragen... Nou dat zit zo. Hugo heeft graag iedereen om zich heen, binnen handbereik. Als er iemand ontbreekt, kijkt hij om zich heen, zoekt eens wat en/of begint meteen de ontbrekende persoon te roepen. De laatste tijd (na de wintersport) wordt er veelvuldig om opa en oma geroepen.

En dan moet er "deze vuist op deze vuist" worden gespeeld, want dat deed opa de hele tijd tijdens de vakantie.

Het is ook leuk te zien hoe Hugo reageert op foto's. Hij kan de meesten goed benoemen.

Op de rug mee wandelen...

2009-01-01T13:12:00.000-08:00

... is best gezellig.
Het wordt pas echt schateren als Sophie een beetje baldadig met puin begint te gooien. Allemaal erg onschuldig, maar wel reuzeleuk aldus Hugo.

Wat gaat de tijd toch snel...

2008-12-30T23:45:00.000-08:00

Hugo op expeditie onder de kerstboom.

De Huggies-doos is van lang, lang geleden en biedt nu huis aan de kerstverlichting...

Het is al weer 31 december 2008. Niet zo heel lang meer en we zitten in het jaar 2009! Boy, where did time go?

We wensen jullie allemaal een heel fijne jaarwisseling toe en dat het nieuwe jaar veel geluk, gezondheid en voorspoed mag brengen!

Wintersport

2008-12-22T11:39:00.000-08:00

Vandaag Hugo voor het eerst in het ski-pak gehesen. Hier kijkt Hugo uit op de ski-piste alwaar Sophie van haar eerste ski-les van dit jaar geniet.

Hugo helpt met koken...

2008-11-30T01:12:00.001-08:00

Wat is het toch een snoepie...

Of verval ik nu in herhaling?

Nog meer woordjes:

- nen in combinatie met wapperen van een handje = ven, oftewel kom
- nena als Hugo zijn hermana, oftewel zus Sophie ziet

Grappig:

Hugo waar is je neus?

Vervolgens wijst 'ie naar mijn neus of die van Sophie, drukt er op en zegt toet.

Erg grappig, vindt 'ie zelf.

Busy mom = no blog posts

2008-11-20T11:36:00.000-08:00

Om onze langdurige afwezigheid goed te maken, deze keer een aantal fotootjes.

Had ik al verteld dat Hugo helemaal gek is van kleuren en schilderen? Hij wordt gewoon boos als Sophie aan het knutselen is en hij niet mee mag doen. We moeten wel goed opletten, want als Hugo de stiften niet opeet, dan drinkt hij wel van het schilderwater (ja, daar waar je de kwasten inzet om schoon te worden).En als Sophie er niet is en Hugo toch wil kleuren, pakt hij gewoon de cassette met stiften, kleurpotloden en verf en gaat op Sophie haar stoel zitten/staan. Kan ik toch gewoon zelf?

Het is een zelfstandig kereltje. De afgelopen paar dagen is hij echter geveld door (waarschijnlijk) een reactie op de inenting voor de waterpokken. Eerst dachten we nog aan een mug. Wel enigszins onwaarschijnlijk met de kou, maar toch. Gisternacht werd Hugo echter wakker met een hoofd vol bulten... Hmmm, toch maar even naar de dokter. Vanochtend heengeweest en ook zij constateerde een mogelijke reactie op de inenting. Normaal gesproken, is dat nooit zo heftig, maar ok. In de familie reageren we nogal heftig op de waterpokken zullen we maar zeggen. Sophie zat met 8 maanden h e l e m a a l onder de vlekken.

Daarnaast had het arme jongetje overal snot; neus, ogen, en oren. Hij zei dan ook geen boe of bah. Doodstil en zielig in de kar. Zieltje toch. Vandaag zag hij er nog steeds erg ziekig uit, maar wel duidelijk aan de beterende hand. Hij bewoog, huilde en protesteerde zelfs. Daar had hij de voorgaande dagen echt geen puf voor. Eten en drinken zijn nog steeds geen favoriet (sinds zondag). Gelukkig was Hugo weer flink op gewicht na het laatste buikgriepje.

Morgen gaan we op aanraden van de dokter nogmaals heen om te kijken of vooral zijn oortjes ook daadwerkelijk opknappen. Anders zou Hugo mogelijk aan de antibiotica moeten... Nou zijn ze hier in Spanje nogal scheutig met de medicijnen, dus ik zal eens vragen of het ook wel echt nodig is.

Jullie horen van ons!

PS De rode krassen komen van de stift. Dus nee, Hugo is niet aangevallen door zus noch kat.

Bijna 16 maanden...

2008-11-04T13:46:00.000-08:00

... en 11.320 gram zwaar (percentil 50) en bijna 82,5 cm lang (percentil 90).

Oftewel vandaag naar de Spaanse variant van het consultatiebureau geweest. Gevacineerd voor o.a. de waterpokken. De andere is me even ontgaan. Er stonden eigenlijk ook nog drie andere vaccinaties op het programma, maar omdat deze een kleine hoeveelheid ei bevatten, hebben we het niet aangedurfd deze toe te dienen.

We wachten op het bezoek aan de specialist 29 januari 2009. Eerst kijken wat deze best man ons verteld. Alles beter dan een allergische reactie, waarvan je niet weet waar het op uit zal draaien.

Hugo werd even flink boos tijdens het toedienen van de vaccinaties, maar verder speelde hij heerlijk bij de wijkverpleegkundige. Wat een snoepig kereltje is het toch. En ook nog eens heerlijk gezond (op een hier en daar een snotneus na).

Facts of life...

2008-10-23T12:08:00.000-07:00

- 4 tanden boven, 2 onder én sinds kort een kies voor de kijkers rechtsonder
- nog altijd weinig zichtbaar haar, maar wel groeiende, zodanig dat we af en toe het idee krijgen de tondeuse erover heen te moeten halen
- met veel plezier naar de guarderia; elke dag van 9.45 tot 15.15 uur
- zelf eten; groot fan van sojatoet
- vis, vlees en kip zijn duidelijk favoriet boven groente, als ook pasta
- aardappels uit de oven: ja
- gekookte aardappels: nee
- nog altijd allergisch voor ei en melk
- lopen en als het even kan lekker snel
- kiekeboe spelletjes
- verstoppertje
- helpen met de was ophangen
- praten in variaties van mama en papa
- awaa, oftewel agua, oftewel Spaans voor water
- mà mà in combinatie met wijzen naar pan en tikken op bord (anders uitgesproken dan mama) zou kunnen duiden op een versie van mas mas, oftewel meer, meer
- gnu-gnu (keelklank) is onze poes; vandaag op de opvang wees Hugo naar een plaatje van een poes en zei mau-mau
- woe-woe als er een hond langs komt
- brrr, vrrrr als er met een auto of vliegtuigje wordt gespeeld
- grote clown
- glinsterende ogen
- trap kruipend op en af klimmen (en aan de hand lopend)
- Ssssst met vinger voor de mond (althans dat dacht ik te herkennen toen Hugo in de kar met sleutels lag te spelen: eerst rammelend met de sleutels,vervolgens vingertje voor de mond met ssst)
- mobiele/draagbare telefoons (alleen die in gebruik zijn), afstandsbedieningen vallen onder favoriet speelgoed
- kleuren (op zoveel mogelijk verschillende ondergronden) is ook erg onderhoudend...
- kleermaat gaat zo langzamerhand van maatje 80 over op maatje 86
- ´s ochtends wakker rond half 7 en ´s avonds weer naar bed rond 8 uur, tussendemiddag een tukje van anderhalf uur
- en last but not least: nog steeds borstvoeding bij het opstaan en slapen gaan... nooit gedacht dat ik een wandelende peuter mét tanden aan mijn borst zou hebben...

Een mannetje in pocketformaat...

2008-10-12T12:59:00.001-07:00

Is ´ie niet schattig?

Gelukkig is het buikgriepje verleden tijd en komen de kilootjes er langzaam weer aan.

Ik vond het maar niks zo´n mager, triest mannetje.

´t is me wel ventje hoor!

2008-09-25T13:52:00.000-07:00

Met flink wat pit. Vandaag heb ik Hugo voor het eerst zien stampvoeten van nijdigheid. Ik moest er wel een beetje om gniffelen. Hij wilde iets. Had de sirene al een poosje aanstaan, maar toen bleek dat het niet hielp, begon Hugo heel driftig te stampvoeten. Zie je het al voor je: een kleine 90cm, geen zichtbaar haar op het hoofd, stamp´r-de-stamp? Wat ´ie nu precies wilde, weet ik nog steeds niet, maar grappig was het wel.

De laatste twee dagen laat ´ie vaker zien als hij het ergens niet mee eens is: begint ergens op te slaan (de grond, mijn benen). Hij houdt er even mee op, loopt verder, gaat weer zitten en wordt nog eens boos. Het is echt grappig om te zien!

Gelukkig laat ons ventje ook nog steeds regelmatig een flinke (glim)lach zien!

Vandaag trouwens voor eerst bij het wegbrengen naar de kinderopvang niet gehuild! Zelfs niet toen ik de deur uitliep en ons mannetje vervolgens uitzwaaide. Big boy!

Moet nu echt gaan slapen. De laatste paar dagen (weken) is het elke avond veeeeel te laat. Niet goed. Dus, ik ga gauw!

Just too cute...

2008-09-23T13:58:00.000-07:00

Hugo heeft nieuwe sportschoenen. Hij vindt ze helemaal geweldig. En als je 'm zo ziet lopen, lijkt 'ie al echt een hele knul. Maar toch is het nog best een klein snoepig kereltje.
Voor het geval je het mocht afvragen... Het lijkt niet alleen of Hugo al knorrend z'n neus optrekt, het is ook echt zo. 't is net een varkentje. Het knort van genot! Gerd is bang dat het uitdraait op een Gil-de-la-Tourette-achtige tik. Ik vind het vooral grappig.

Lopen, lopen en nog eens lopen...

2008-09-06T14:17:00.001-07:00

... het liefst met iets in de hand,

zoals bijvoorbeeld het puzzelkoffertje van Sophie...

maar een pan of bezem doet het ook goed.

IJsjes...

2008-09-02T13:29:00.001-07:00

... zijn erg lekker!

Hij is het huis uit...

2008-09-02T12:57:00.000-07:00

... 's ochtends van 9.45 tot 12.45 uur dan.

Oftewel vanaf afgelopen maandag gaat ons mannetje naar de kinderopvang. Ik kon Hugo eigenlijk vrij makkelijk achterlaten. Ik kreeg een dikke kus en een zwaai toen ik zei dat ik dan zo zou gaan. Hij heeft me niet echt weg zien gaan, maar toch.

Helaas bleek toen ik 'm ging halen het toch niet helemaal koek-en-ei. Grote tranen. Niets was goed. Ja, in de armen van mama. Nou ja, we zullen het er maar op houden dat alles moet wennen. Hij had zelfs even geslapen, goed gegeten, maar daarna was het gewoon op.

Vandaag ging het al een stuk beter. Of dit kwam omdat Sophie ook bij de kinderopvang was gebleven. Je weet het niet. Maar Hugo had duidelijk minder gehuild dan gisteren. Ik moest wel even mijn ogen dichtknijpen toen Hugo in de houtgreep zijn eten kreeg. Blijkbaar was er geen andere optie dan het op die manier te doen. Ik ga meestal op zoek naar afleidingsmanoeuvres, maar zo kan het dus ook... Hij heeft in ieder geval gegeten, moet je maar denken!

Nu maar hopen dat het elke dag wat beter gaat. Ik vind het al heel wat dat Hugo niet begint te huilen als hij binnenkomt... We zullen zien. Ik houd jullie op de hoogte.

Guarderia oftewel kinderopvang

2008-08-31T13:38:00.001-07:00

Ja, morgen is het dan zover. Ons mannetje wordt met de dag groter en elke dag is er eentje dichterbij naar de volgende mijlpaal. Morgen is het de beurt aan de KINDEROPVANG. Met gemengde gevoelens heb ik vanavond de spulletjes bij elkaar gezocht.

Ik snak naar wat ME-time. Daarnaast denken we ook echt dat Hugo er aan toe is om wat tijd door te brengen met andere kindjes. Maarrrr, het is ook wel gezellig met zo'n goedlachs kereltje in huis. Een bandiet tegelijkertijd. Ach, als je niet te veel ergert aan alle potjes en pannetjes en wat al nog meer niet op zijn plek staat...

Ach, al bij de geboorte (of misschien al wel eerder) weet je dat het grote afscheid nemen begint. That's life! Gotta deal with it!

Nu maar hopen dat Hugo het ook echt naar zijn zin zal hebben...

Ons feestnummer

2008-08-27T14:08:00.001-07:00

Daar zit meneer dan. In z´n eentje op het trappetje van het terras. De rest van de familie zit achter in de tuin op flink wat meters afstand. Iedereen doet zijn ding. Hugo het zijne. En dat is in dit geval plezier maken. Handen klappen, bellen blazen, opstaan, weer gaan zitten en weer overnieuw. En ondertussen heel trots kijken, gillen, praten tot schaterlachen toe. En dit zonder enige aansporing van een van ons...

Het is gewoon een lekker ding!

Having fun in the kitchen

2008-08-15T05:02:00.000-07:00

Wat is er nou leuker dan met een emmer op je kop rondkruipen?
Hugo vermaakt zich altijd prima in de keuken. Is het niet met de pannen en lepels, danwel met een emmer. Het liefst op z'n koppie! Je zou denken dat 'ie er bang van wordt, maar nee hoor.

Now he REALLY walks!

2008-08-12T10:18:00.000-07:00

Jaaaa!!! De drie stapjes zijn vervangen door een echte wandeling (of moet ik schrijven "strompeling") door de kamer. We hebben getracht er foto's van te maken, maar dat was nog niet zo heel makkelijk. Met een beetje knip- en plakwerk hebben we er de bijgevoegde fotoreportage van kunnen maken.

Hij loopt!

2008-08-04T04:09:00.001-07:00

Nou ja, lopen? Laten we het er maar op houden dat de eerste stapjes los zijn gezet. Al sinds de vakantie deed Hugo pogingen tot los staan en vervolgens een stapje zetten. Maar van een echt stapje kon je nog niet echt spreken. Het was meer een kijk-mij-los-staan-en-ik-val-naar-voren soort van stapje.

Maar vandaag werd het eerste stapje gevolgd door een tweede stapje en toen pas stortte meneer zich in mijn armen. Dus, dit mogen we toch wel onder de noemer STAPJE plaatsen. Of niet soms?

Hugo is reuzetrots op zich zelf en wij natuurlijk ook!

En over mijlpalen gesproken: tand 5 en 6 zijn ook tevoorschijn gekomen. Voor de kijkers links en rechts naast zijn uiterst charmante (not) boventanden. Ik weet dat ik het eigenlijk niet mag zeggen, maar om eerlijk te zijn, vind ik die tandjes maar matig. Ze staan 'm nog niet echt en bijten dat 'ie er mee kan! Zo af en toe bijt meneer eens lieflijk (althans ik mag hopen dat het zo bedoeld is) in mijn schouder en dat doet me toch zeer. Je moet er eveneens voor oppassen dat een van je vingers per ongeluk in zijn mond verdwijnt, want dan kan ook op een pijnlijke ervaring uitlopen.

De foto is genomen op het terrein van het aparthotel dat we hadden op Menorca.

Jongensdromen...

2008-08-02T14:52:00.000-07:00

... worden nu al werkelijkheid voor Hugo. Zomaar naast papa voorin in een heuse cabriolet. Of de kindjes het net zo leuk vonden als wij, durven we niet te zeggen. Wij hadden het in ieder geval reuze naar ons zin. En Hugo, geloof ik ook wel, als ik op de blik in zijn ogen afga.

Zomaar...

2008-07-18T05:31:00.000-07:00

... even snel een berichtje voordat we met de family op vakantie gaan naar Menorca.

Meneer wordt een echt BOEF. Op de bank klimmen. Vervolgens het liefst via de hoogste kant er weer af (tot op heden hebben we het nog kunnen voorkomen). De trap op is ook erg leuk. Voordat je het goed en wel in de gaten hebt, zit Hugo al boven. Note to self: nog een traphekje kopen!

Hugo babbelt er flink op los. Hele verhalen heeft 'ie tegen de poes, zijn boekjes, etc. Nee schudden en heel soms ja. Helaas verstaan wij het nog steeds niet. Heel soms denk ik iets van een mama-vorm te ontdekken. Hij zwaait als we weggaan, als hij iemand ziet en als hij lekker aan het eten is (dat laatste heeft 'ie van opa geleerd)

Wil vooral met de pot mee eten wat nog steeds lastig is vanwege zijn koemelk- en ei allergie. Bij gebrek aan beter neemt hij vervolgens genoegen met stukken van zijn eigen groente en aardappels. Laatst met succes olijven en druiven geprobeerd. Humor om zo grote bol in een van zijn wangen te zien verschijnen.

Kan prima "zelf" spelen. Vooral als er ergens knopjes aan zitten die aan/uit kunnen, rondgedraaid, etc. Oftewel: opletten geblazen in de keuken!

Nu is het tijd voor het pakken van de koffers. Tot over twee weken!

Hiep, hiep, HOERA!

2008-07-10T11:37:00.000-07:00

Vorig jaar rond dit tijdstip had Gerd mijn mams en Sophie naar huis gebracht om vervolgens terug te keren in een gloednieuw Madrileens ziekenhuis om met mij de bevallingstrijd te vervolgen. Ik ging voor de all-natural-way, maar het mocht niet baten. Meneer lag niet goed met zijn hoofd, wilde niet indalen en was niet van plan om daar ook maar iets aan te veranderen. Oftewel, dat werd een keizersnede.

Hoe dan ook om 22.15 uur werd een kerngezonde Hugo geboren. Nu al weer 1 jaar oud! We hebben zijn verjaardag gevierd met slingers, een kaarsje op de taart van Sophie want Hugo mag toch niks van dat alles, koffie bij grote oma en een bezoekje aan het zwembad te Kampen. Het was een heerlijke dag! Het was voor het eerst dat Hugo in een zwembad was. Hij vond het helemaal geweldig. Vooral de baby-glijbaan. Gillen van genot!!! Zitten spelen in het enkeldiepe water, kruipen en af en toe een face-dipping. Van slapen kwam het niet. Vanuit de kar was het uitzicht op al die spelende kindjes veel te interessant.

In de auto daarentegen vielen de oogjes al gauw dicht. Wat wil je? Zoveel nieuwe indrukken. Meneer begint zo langzamerhand echt zelf te staan. Elke dag wat langer. Wie weet, zet Hugo binnenkort ook zijn eerste stapjes los. Hij is in ieder geval reuzetrots op zichzelf als hij weer eens een poging waagt.

Wij eten hier nog een hapje taart op deze bijzondere dag! Wie weet, zien we elkaar aanstaande zaterdag op de boerderij aan de Hondweg.

Nu ook tanden boven!

2008-06-27T04:50:00.000-07:00

Eergisteren heb ik (voor de kijkers rechts) de eerste boventand waargenomen. De tand ernaast is ook al zichtbaar, maar of die al helemaal door is, durf ik niet met zekerheid te zeggen.

Inmiddels is het hier flink warm geworden. Dit houdt in: zwembadje buiten, blote lijfjes en genieten maar. Hugo geniet samen met zijn zus van zowel het water als het zand. Als het spelen over is, kan ik het zand uit alle plooitjes graven...

Niet te geloven dat Hugo al weer bijna een jaar wordt! Met zijn verjaardag zijn Hugo, Sophie en ik in Nederland. Het leek ons leuk om er een klein feestje aan te verbinden. Dus wie zin heeft, is zaterdag 12 juli van harte welkom op de boerderij aan de Hondweg te Dronten. Laat wel even weten (bijvoorbeeld middels een berichtje hier op de blog) of je komt, dan zorgen wij voor voldoende gebak!

Wie weet tot heel gauw!

Kiekeboe!

2008-06-18T12:30:00.000-07:00

Heb ik jullie al wel eens verteld hoe gezellig Hugo eigenlijk is? Nee, nou dan bij deze! Hij begint steeds meer grapjes uit te halen. Kiekeboe spelen is ook erg leuk. En lachen aan tafel als hij samen met Sophie aan het spelen is. Of laatst in de auto. Wij maakten een grapje en meneer gewoon meelachen alsof het de gewoonste zaak van de hele wereld is.

Het huisje wat Gerd maakte van de doos van het nieuwe autostoeltje is zowel bij Sophie als Hugo een gewild object. Vanmiddag, toen Sophie er niet was, kroop hij er razendsnel in en stak vervolgens zijn koppie uit het raam. Lachen!

Hugo vindt het ook heerlijk om iets weg te gooien en er dan vervolgens achteraan te kruipen (fles, telefoon, maakt niet uit, als het maar stuitert en lawaai maakt). Of achter het papieren vliegtuigje van Sophie aan, is ook erg leuk (Sophie gooien en dan samen rennen/kruipen wie er het eerste bij is). Gelukkig kan meneer ook helemaal enthousiast worden van de bal met belletje erin.

Foto's

2008-06-07T13:09:00.001-07:00

Spelen met/naast Sophie

Hugo vindt het helemaal geweldig als Sophie in de buurt is. Babbelen, (schater)lachen, gillen... alles om maar te laten blijken dat Sophie in de buurt is.

Vergeten het theezakje op te ruimen
Hugo kauwt er op alsof het eersteklas pruimtabak is.
Een groot feest in het bad
Spetteren alsof z'n leven er van afhangt. De hele badkamer een groot zwembad.
LACHEN!!!

Twee tanden!

2008-06-03T13:21:00.001-07:00

Ja hoor, sinds ergens vorige week kunnen we twee tanden waarnemen in ons lachebekkie! Alle twee onderaan.

Onze druif beleeft zijn eigen ontdekkingsreis in het huis. Alle deurtjes moeten open, boeken moeten uit de boekenkast, wc rollen (het liefst mét papier) opgegeten, (af)wasmachine van binnen en buiten geïnspecteerd. Niets is veilig.

Leuk zo´n ondernemend ventje. Aan het eind van de dag lijkt het alsof er een bom is ontploft. En ik had al zo´n moeite om mijn eigen rommel bij te houden... Zucht...

Eten gaat de laatste tijd wat moeizaam. Ik heb het vermoeden dat meneer het vooral erg graag zelf wil doen, maar dat wordt een nog grotere smeerboel. Dus proberen we allerlei afleidingsmanoevres om maar een hapje naar binnen te krijgen.

Nu is het tijd om naar bed te gaan. Tot een volgende keer! Hopenlijk dan mét foto.

Tand...

2008-05-24T08:02:00.001-07:00

Ik geloof dat ik vandaag voor het eerst een tand bij Hugo heb gevoeld. Ergens onderin. Maar te zien heb ik ´m nog niet gekregen...

Drukke dag afgelopen maandag

2008-05-22T13:37:00.000-07:00

Pffiiieuuww... en het is nu alweer donderdag. Bijna vrijdag zou ik ook kunnen zeggen.

Anyway, afgelopen maandag hadden we een drukke dag. Sophie mocht voor een keertje naar de voorschoolse opvang, omdat Hugo en ik op tijd in het ziekenhuis moesten zijn voor de bloedproef in verband met de koemelk- en ei-allergie.

Na een korte, maar toch altijd weer een klein beetje spannende autorit (je moet tenslotte wel naar een GROTE STAD), kwamen we aan bij het evenmin kleine ziekenhuis. Als je het achteraf bekijkt, is het toch altijd weer bijzonder dat je zomaar op de goede plek belandt. Zomaar, is een kleine understatement, want ik zat eerst al bij de bloedafname van de vrouw/moederafdeling (ik kan zo gauw geen goede vertaling van maternidad vinden...). Blijkt er ook een gespecialiseerde bloedafname voor kinderen te zijn. In het KINDERziekenhuis (deur uit, rechts af, deur in) welteverstaan.

OK, uiteindelijk op de goede plek moesten we even wachten alvorens op het martelbankje plaats te nemen. Arm jochie. Vanwege zijn mollige en o-zo-snoepige armpjes konden ze helaas niet goed een ader vinden. Toen ook de andere arm geen beter zicht bracht, hebben ze maar op goed geluk geprikt. Een beetje draaien hier en daar met de naald en dan komt het bloed vanzelf. Het was maar goed dat Gerd niet mee was gegaan...

Ik weet echter niet waar meneer nu harder om moest huilen. De naald of het feit dat zowel ik, de prikkende zuster en nog een andere zuster hem in de houtgreep hielden... Uiteindelijk duurde het niet al te lang en kon ik ons mannetje weer meenemen.

Op naar de allergie-afdeling voor een vervolgafspraak. Ik dacht nog de volgende week terecht te kunnen, maar nee. Dit is een publiek ziekenhuis, géén privéziekenhuis. Oftewel, de resultaten zijn over een maand of zo bekend. Die sturen ze dan op, met daarbij (althans zo begreep ik het) een notitie over een vervolgafspraak. We zullen zien.

Hugo weer in de auto gezet en op naar het volgende medisch centrum. Ik was namelijk glad vergeten dat ik afgelopen vrijdag met zowel Hugo als Sophie naar het medisch centrum moest voor respectievelijk de 10-maanden check en een vaccinatie. Echt, ik ging ´s avonds naar bed, vroeg Gerd welke dag het eigenlijk was en realiseerde me pas toen dat ik dit dus was vergeten. SLECHT!!!

Gelukkig waren ze niet al te boos bij het plaatselijk medisch centrum en konden we nog diezelfde maandag terecht. Hugo rond 11 uur en Sophie rond 12 uur.
De 10-maanden revisie verliep prima. Hugo doet het hartstikke goed. Is beregezond en tevreden: 9.960 gram, 75 cm.

Hier in Spanje geven ze je de statistieken mee waarbinnen je kind valt. Hugo behoort met zijn lengte tot percentil 75 en qua gewicht tot percentil 50. De vorige keer was dit nog respectievelijk 90 en 75. Hugo begint zo langzamerhand wat normaler te gedragen wat betreft lengte en gewicht. Prima, dacht ik zo.

Inmiddels wordt het hoog tijd dat ik de pyjama eens ga aantrekken en de nodige nachtrust tot me ga nemen. Nog even Hugo aanleggen met de hoop dat hij hiermee de hele nacht doorslaapt en dan hopenlijk de hele nacht slapen. Let´s keep our fingers crossed!

10 maanden alweer; 10 kg en ongeveer 80cm

2008-05-16T02:00:00.000-07:00

Oh boy, wat gaat de tijd snel.

Even een kleine opsomming van de kunstjes van Hugo:
- zelf komen tot zit
- zelf komen tot staan
- lopen met houvast aan de bank, stoelen, de muur, twee handen (heel soms 1 stapje heel voorzichtig aan 1 hand)
- uiterst nieuwsgierig (boeken betasten, ovendeur opentrekken, knopjes van de oven betasten, op de kop in de afwasmachine, etc.)
- altijd een lach voor Sophie (nog meer dan voor ons)
- gauw afgeleid met drinken
- zonder eigen lepel e/o vork met bakje aan tafel wordt meneer boos en wordt er niet meer gegeten
- het bakje moet op de lepel en dan ronddraaien, als het niet lukt wordt meneer eveneens erg boos
- heeft hele verhalen, vooral ´s ochtends vroeg in bed.
- lijkt erop dat hij bepaalde klanken herhaalt voor bepaalde personen (hoe precies ben ik nog niet achter)
- eerste echte sandalen (maat 20) gekocht
- kleren maat 80
- nog steeds weinig haar, maar wel groeiend
- ogen nog altijd blauw en guitig
- gaan slapen is niet favoriet (aan de borst of in de kar is de oplossing)
- allergisch voor melk én ei
- borstvoeding met fruit- en groentehapjes, hier en daar een rijstewafel en limonade of water uit een tuitbeker, pap met moedermelk
- 2 tukjes; 1x rond 10 uur en 1x rond 2 uur
- ´s avonds rond 8 uur naar bed tot ongeveer 6 uur, met vaak 1 of 2 keer wakker ´s nachts. als we geluk hebben gaat ´ie ´s ochtends nog weer even slapen tot rond 7 of 8 uur
- vandaag drie treden van de trap beklommen (Sophie was boven en daar wilde meneer ook wel heen...)
- spelen in de badkamer als Sophie staat de douchen is helemaal het einde (aldus Hugo)

Splish, splash...

2008-03-31T12:39:00.000-07:00

... having fun in the bad tub! Hugo had het vandaag reuze naar zin in z'n badje. Lekker op het water slaan. Hij vond de badkamer zeker te schoon, want binnen de kortste keren zaten de waterdruppels echt OVERAL! Wel leuk om te zien, maar wel wat vervelend als je net die middag de boel hebt gepoetst. But hey, that's the life of a mom!

Langzamerhand wordt Hugo weer zijn eigen zelf. De afgelopen twee weken was hij uit zijn hum. Hoge koorts, snotneus en heel veel poepluiers. Vandaag waren de poepluiers een stuk minder en zag ik ook weer ons guitige, goedlachse Hugo. Niet dat hij de afgelopen twee weken nu zo vervelend was, maar vandaag viel het me gewoon hoe grappig ons mannetje kan zijn.

Hugo tijgert inmiddels met beide armen. Hij gaat overal achteraan en gaat zelfs soms naar me op zoek. Hugo in de kamer, ik in de keuken en dan zomaar een poosje later komt meneer over de vloer aangeschoven. Beneden in de knutsel- / speelruimte vermaken we ons prima alletwee, totdat Sjakie zich vast heeft gewurmd onder een stoel of onder de tafel.

Eergisteren had Hugo de eerste traptrede eens wat nader bekeken. Alleen z'n bovenlijfje zat er nog maar op, maar ik heb zo het vermoeden dat het niet lang meer gaat duren voordat ons mannetje de trap verder gaat verkennen.

Ik kom vooruit...

2008-03-16T01:20:00.001-07:00

... en snel. Vooral als mama weer eens de camera op me richt.

8 maanden onderweg; 10 kg

2008-03-13T12:59:00.000-07:00

8 maanden en een paar dagen om precies te zijn. Tijd om even wat notities te maken. Aangezien we deze maand geen afspraak hebben staan bij het consultatiebureau hebben we zelf even gewogen. Om de statistieken wat bij te werken, zeg maar. We kwamen (met kleren aan) op ruim 10 kg uit. Zwaar ventje.

Sinds 2 dagen komt Hugo doelbewust vooruit. Het heeft meer weg van tijgeren, dan kruipen. Maar een kniesoor die daar op let. Vooruitkomen doet 'ie en hoe! Daar waar Sophie niet te veel aandacht schonk aan snoeren, oven en keukenkastjes, lijkt dit juist het meest interessante voor Hugo. Dat wordt oppassen geblazen. Snoepig om te zien hoe Hugo om zich heen kijkt, iets in het vizier krijgt en vervolgens zich met een arm er naar toe schuift. Zo heeft hij al een aantal keer een aanval ingezet op het kattenvoer... Tot op heden heeft 'ie het nog niet opgegeten.

Je zou toch denken dat 'ie genoeg te eten krijgt. 's Ochtends wakker worden met melk van mama (dat kan om 2, 4 of 8 uur 's ochtends zijn), vervolgens wat fruit (banaan, peer e/o appel gepureerd), tussen-de-middag een aardappel met groente en kip of vlees gepureerd met melk van mama toe, 's avonds nogmaals een groentehap met nogmaals mama als toet.

Ik had graag hier en daar de toeten van mezelf vervangen door een hapje yoghurt of iets van dien aard, maar meneer reageert niet zo fantastisch op melkproducten... Dus de benodigde hoeveelheid melk moet 'ie dan maar van mij krijgen. Ach...

Het is vermakelijk om te zien hoe Hugo op Sophie reageert (en andersom). Hugo schatert het uit als Sophie verstoppertje met hem speelt, gekke bekken naar hem trekt en meer van dat soort. Hugo lacht net zo aanstekelijk als je hem kietelt, vliegtuigje met hem speelt of in hem "bijt". Heerlijk ventje.

De laatste tijd wordt hij wel wat eenkennig. Als ik de boeken er op nasla, schijnt het er erbij te horen. Zodra ik uit het zicht verdwijn, verandert het humeur van meneer op slag. Zit hij bij Gerd op de arm en ik kom in de buurt, strekt meneer zijn armpjes uit en kijkt zeer beteuterd als ik hem niet meteen aanpak. Soms begint hij zelfs te huilen als hij me in ene weer ziet (nadat ik even in de keuken was bijvoorbeeld).

Rustig op schoot zitten, is er overigens niet bij met Hugo. Als hij drinkt, houdt hij zich enigszins stil. Maar zodra hij vindt dat hij klaar is... hup, omdraaien, graaien, op onderzoek...

Ik vind het leuk om te zien hoe Hugo "speelgoed" als gereedschap gebruikt. Zo slaat hij met (pol)lepels op kommetjes, maar gebruikt de lepel bijvoorbeeld ook om het kommetje weer dichterbij te halen.

Staan is het allerleukste!

2008-03-09T13:13:00.001-07:00

Niks niet rustig zitten of lekker kruipen. Staan is het allerleukste. Als je Hugo wilt neerzetten, strekt ´ie gewoon z´n beentjes dan kun je ´m gewoonweg niet neerzetten. Best wel eens lastig, want hij kan natuurlijk nog niet alleen staan. Inmiddels staat hij wel zo stevig dat ik hem zo en nu en dan eventjes alleen laat staan in de box. Je wilt tenslotte ook wel eens een kopje thee of naar de WC. Meestal gaat dat heel prima. Vorige week liet Hugo zich nog als een paal stijl achterover vallen. Vandaag ging hij door de knieen alvorens achterover te vallen. Slim. Alles leer je met vallen en opstaan.

Lekker badderen...

2008-03-09T12:51:00.000-07:00

Hugo wordt helemaal enthousiast als hij de badkamer wordt binnen getild. Yoehoeee lekker in bad. Aangezien Hugo inmiddels prima alleen kan zitten, geniet hij dubbel en dwars van alles om hem heen (schuim, spiegel en alle rotzooi die paps en mams achterlaten).

Alleen blijft het niet bij lekker zitten. Hugo trekt zich met hetzelfde gemak tot (knie)stand. Opletten geblazen dus met ons drukke baasje.

Should write some more...

2008-03-01T13:20:00.001-08:00

De tijd gaat zo snel voorbij! We zitten alweer in maart 2008! Ons neefje Enrico wordt deze maand alweer VIJF. Dat betekent dat Sophie over niet al te lange tijd ook VIJF wordt en Hugo alweer EEN.

Boy, boy wat gaat het toch snel. Hugo zijn tijdverdrijf staat recentelijk vooral in het teken van staan. Hij wil niet liever dan staan. In de box, in bad, op de bank, overal probeert hij zich op te trekken tot staan. De ene keer met wat meer succes dan een andere keer, maar staan zal ´ie. En vervolgens laat Hugo van zich horen. Gillen! Het lijkt wel een speenvarken. En oh zo trots dat hij is op zichzelf. En wij natuurlijk ook.

Kruipen wil nog niet zo lukken. Hugo gaat vooral achteruit. Hij probeert het wel en wordt een beetje boos als het dan toch niet lukt. Het is een snoepig gezicht. Armpjes stevig onder zich gestrekt en vervolgens met een hupje trekt ´ie beide beentjes onder zich. Maar dan...

Pap van opvolgmelk = geen succes!

2008-02-26T11:32:00.000-08:00

Voor de volledigheid van het dieet dacht ik vanavond maar eens een bordje pap aan onze Hugo te serveren. Nu had ik 'm al weleens eerder pap gegeven, maar dat was met afgekolfde moedermelk. Omdat ik het niet zag zitten dat elke keer te doen, dacht ik het mezelf gemakkelijk te maken met een pak opvolgmelk. Enige twijfels had ik er wel bij. Hugo reageerde namelijk nogal sterk als hij in aanraking kwam met melkproducten. Ik dacht echter dat het wel iets minder was geworden de laatste tijd, dus vooruit met de geit (koe in dit geval, maar ok).

Dus, opvolgmelk opgewarmd, lekker bordje pap er van gemaakt en smullen maar. Hugo deed prima z'n bekkie open. Niet veel later begonnen de rode vlekken echter te verschijnen en begon ons manneke ook nog eens te niezen. Niet zo'n succes, dus. Gauw wat van onze groente en aardappels gepureerd en daar ging meneer vrolijk mee verder.

Of 'ie nu gewoon te vol zat of dat het door de melk kwam, weet ik niet. Feit was wel dat hij enkele minuten later al z'n eten in een aantal keer er uit spuugde. En niet zoals gewoonlijk na het drinken van teveel melk. Dit kwam echt van ver. Arm ventje! De "gewone" melk laten we voorlopig nog maar even voor wat het is...

Iemand ervaring met een koemelkallergie / -intolerantie? Tips en/of suggesties zijn welkom!

Kijk ´m eens lekker slapen...

2008-02-23T14:05:00.000-08:00

Overdag vindt Hugo zijn eigen bed maar matig. Maar in de kar (in de keuken of buiten) vindt meneer het heerlijk vertoeven. Beestje erbij en knorren maar! Donderdagnacht werd ik zowaar getrakteerd op een nacht doorslapen! Voor het eerst sinds lange tijd. Rond 8 uur voor het laatst wat gedronken, tegen 11-en even huilen (maar geen honger) en toen pas weer om 6.30 uur wakker. Joehoe, hier teken ik voor, maar helaas werd het gisteren niet herhaald.

Het was ook wel een beetje een vervelende avond. Beide kids moesten mee naar de scraples, omdat Gerd afgelopen woensdag naar de sneeuw van Garmisch Partenkirchen is vertrokken. (Hij komt zondag weer terug) Alles anders dan anders, tetterende (Spaanse) vrouwen om je heen... Ik geef ´m geen ongelijk. Ik ga voor een nieuwe poging vanavond! We zullen het zien.

Mijn zus vindt het leuk om met mij te spelen.

2008-02-17T12:15:00.000-08:00

En ik vind het eigenlijk wel oke.

Ever wandered what Beeb Michelin looks like in real life?

2008-02-14T04:46:00.000-08:00

Well...

this is how...

Picture taken: 31 january 2008

Hap, hap...

2008-02-03T13:06:00.001-08:00

Het lijkt er op dat Hugo steeds beter weet wat te doen met een lepeltje met eten er op. Eerder deze week had ik een avocado platgestampt en dat wist onze "sjakie" zomaar te waarderen. Smaakt ook nergens naar, misschien hielp dat.

Maar vandaag ging zowaar ook het mondje (bijna wagewijd) open voor geraspte peer en wat later op de dag fijngehakte broccoli. Ik kreeg zelfs het idee dat Hugo af en toe zowaar een aanval deed op het lepeltje.

De poging om een papfles met hetzelfde enthousiasme te laten verorberen, verliep echter niet zo soepel. Meneer weet werkelijk niet wat hij met een speen aanmoet. Hugo pakte de fles gretig met twee handjes vast en hapte evenzo geinteresseerd in de speen. Maar ja, met alleen kauwen kom je in dit geval niet ver.

De pap was zo vloeibaar dat een lepeltje ook niet echt ging werken. Dan maar in een koffiekopje. Dat ging al een stuk beter, maar het was het nog niet helemaal. Gerd kwam vervolgens op het idee het geheel in een glaasje met afgeronde rand te doen. Nou, meneer wist niet hoe gauw hij het naar binnen moest slurpen! Wat snoepig om zo'n klein mannetje zo gulzig van een klein glaasje te zien drinken. Echter, na dit ene glaasje vond Hugo het wel genoeg. "Ik wil mama" maakte we op uit zijn gewurm en gehuil.

Oke dan maar. En zo zat ik uiteindelijk toch nog zo'n 3 kwartier met Hugo aan de borst... Ach. Ze worden vanzelf groot en dan kun je alleen nog maar dromen van zo'n warm, slaperig mannetje rustig knorrend op je schoot.

Nu maar eens kijken hoe de nacht verloopt. Wie weet, slaapt Hugo wat langer met de broccoli van vanavond en het kleine beetje pap... Zo niet, dan weet ik niet of ik die hele paptoestand nog eens ga herhalen.

Can you freak'n believe this?

2008-01-28T09:02:00.000-08:00

Het is 28 januari en we zitten zonder jas in het zonnetje! En we hebben het niet eens koud.

De eerste hapjes

2008-01-12T12:21:00.001-08:00

Sinds kort hebben we groen licht gekregen voor het geven van iets anders dan melk. Dus zijn we maar eens aan de gang gegaan met een paar hapjes banaan en de dag erna een lekkere, gepureerde peer. Hugo heeft nog niet helemaal in de gaten dat hij zijn mond open moet doen als het lepeltje er aan komt. Ook niet dat het niet de bedoeling is dat hij meer dan de helft weer naar buiten duwt als het beetje fruit dan eenmaal binnen is, maar oke. Uiteindelijk is het bakje na een klein poosje leeg en zit niet alles op zijn slabje of elders op zijn lijfje.

En als altijd vindt meneer het allemaal even fantastisch!

Een half jaar;8.660 gram en 70cm!

2008-01-10T13:07:00.000-08:00

Een half jaar geleden, zo rond dit tijdstip ongeveer, werd Hugo geboren. De tijd vliegt voorbij. Sophie vindt het maar wat leuk dat ons Huug rap groter wordt. Wij natuurlijk ook, maar ik neem toch ook wel een beetje melancholie bij mezelf waar. Want het is, ondanks de gebroken nachten, toch best snoepig zo'n klein manneke.

Vandaag naar het consultatiebureau geweest. Hugo valt met zijn lengte in het vakje 97%, oftewel maar 3% van de Spaanse babies is op dezelfde leeftijd langer dan hij. Wat betreft gewicht behoort hij zeker niet tot de zwaarsten, vakje 70%. Z'n Michelin-figuur zou anders doen vermoeden, maar Hugo hoeft nog zeker niet op dieet.

In tegendeel, we mogen met de groente-, fruit- of paphapjes beginnen. Vandaag maar eens meteen een geprakt banaantje geprobeerd. Er zat meer in zijn haar, oren en handen dan dat er in zijn mond bleef hangen, maar vooruit. Je moet ergens beginnen...

Verdere stapjes in de ontwikkeling:
- rond schuiven op een vierkante meter; goed steunend op de armen en heel af en toe komt het bipsje omhoog
- omdraaien van rug naar buik (andersom wordt wel geprobeerd, maar er blijft voorlopig nog een arm of been in de weg zitten)
- slaan op de tafel (met een flink aantal putten in de tafel als gevolg; eigen schuld, moeten we maar geen harde speeltjes geven...)
- zitten in bad (met een hand erbij voor het geval hij dreigt om te vallen) en dan slaan in het water = erg leuk, maar alles en iedereen wordt wel erg nat...
- ik dacht vandaag een soort van "ba ba" te horen, maar dat was echt maar 1x en vooral ook de eerste keer

Jammie, die tenen

2008-01-07T02:32:00.000-08:00

Hugo heeft recentelijk ontdekt dat hij zijn eigen tenen in zijn mond kan stoppen. Dat vindt hij zo lekker dat hij zelfs een beetje boos wordt als ik zijn luier aan wil doen. Want dan moeten zijn beentjes toch echt even naar beneden.

Remember this?

2008-01-03T05:42:00.000-08:00

Made this today.

Ongelooflijk dat het al bijna 6 maanden geleden is...

Mijn grote zus doet interessante dingen...

2008-01-01T13:20:00.000-08:00

... zo interessant dat ik me daar wel eens voor om wil draaien. Tijdens de wintersport heb ik geleerd van mijn rug naar mijn buik te rollen en da's toch wel heel handig. Zo kom ik een stuk makkelijker bij de dingen die ik wil hebben. Alhoewel... coordinatie is nog niet mijn sterkste kant. Mijn handen heb ik aardig onder controle, maar dat lijf he? Inmiddels weet ik mijn voeten (zo af en toe) te vinden, maar vooruit komen is best een beetje lastig. Flink oefenen! Dan lukt het van zelf. Dus, rol ik om en probeer ik mijn kont de lucht in te hijsen en mijn knieen eronder te trekken. Gaat allemaal best oke, maar mijn voeten vinden nog niet de benodigde grip. Stay tuned, want binnenkort kom ik vast en zeker vooruit (en draai ik niet allemaal rondjes...)!

Vandaag heb ik me in ieder geval vermaakt met Sophie en haar Duplo. Samen vonden we het maar wat leuk! "Kijk! Hugo speelt met mij!", zei mijn grote zus...

Kijk die voetjes!

2007-12-14T06:06:00.001-08:00

Lief he?

Als Hugo ligt te spelen, legt hij zo af en toe heel snoepig z'n voetjes over elkaar...

Weer 'n een beetje groter...

2007-12-13T12:15:00.000-08:00

... zo groot dat het tijd werd om de kinderwagenbak om te ruilen voor het zitje. Hugo lag nagenoeg klem in de bak van de kinderwagen, dus hij is wel blij met de ruimte van het zitje. Bijkomende voordeel is dat meneer nu heerlijk om zich heen kan kijken. Da's ook weer eens wat anders dan altijd die eeuwig blauwe lucht...

Verder heeft Hugo gisteren zijn eerste HELE nacht in zijn eigen kamertje doorgebracht. Best een overwinning. Voor mezelf dan. Ik vind het zo gezellig om dat koppie dicht naast me te hebben liggen. Maar ja, ook het wiegje is inmiddels wat aan de krappe kant.

5 maanden; wat gaat het toch snel!

2007-12-10T13:38:00.001-08:00

Dit is een kiekje van vandaag. Zoals jullie zien kan Hugo al aardig in de kinderstoel zitten. Af en toe hangt hij nog wat in zijn Stokke-stoel, maar hij is inmiddels ook in staat zichzelf weer helemaal rechtop te krijgen. Hier kijkt hij aandachtig naar Sophie haar creatieve kunsten. Even daarvoor leefde Hugo zich helemaal uit op twee blokken. Alles wordt vastgepakt en in zijn mond gestopt. Alles even proeven, zeg maar. Hij vindt het echt geweldig om bij ons aan tafel te zitten. Hij kwijlt er van (dat kan ook iets met zijn -overigens nog niet zichtbare- tanden te maken hebben, maar ok). Ook Sophie en ik vonden het erg gezellig met een murmelende, bellenblazende Hugo aan tafel. Sophie aan het kleien, ik worteltjes aan het schillen. Een doodgewone maandagmiddag, maar met een enorm FEEL GOOD FAMILY MOMENT!

Als Hugo op zijn buik ligt, probeert hij zijn knietjes onder zich te trekken. Een voorbereiding op het kruipen. Helaas tot op heden nog met weinig resultaat. Heeeeel af en toe draait meneer zich op zijn zij, maar omrollen ho maar. Liever piept 'ie een keer, zodat zuslief (of ik zei de gek) meneer van de gewenste speeltjes voorziet.

Het is en blijft een goedlachs manneke. Hij reageert bijna altijd met een lach, ook bij vreemde mensen. De laatste tijd heeft hij nogal eens in vreemde armen vertoeft (op het vliegveld, bij de dierenarts). Hugo vindt alles prima.

Slapen gaat in principe prima. In slapen komen, is daarentegen niet altijd even makkelijk. Vooral overdag gaat dat menig keer gepaard met even flink huilen. Maakte ik me daar bij Sophie nogal druk over, nu doet me dat stukken minder. Laten we het op ervaring houden...

Ander stapje in de ontwikkeling: de voeten. Hugo begint steeds meer aandacht voor zijn eigen voeten te krijgen. Als Hugo op schoot zit, wil hij zich weleens voorover buigen om z'n voeten eens nader te bekijken. Tijdens het verschonen (als zijn voeten in de buurt van zijn handen komen) probeert hij af en toe hetzelfde. Zelf zijn voeten naar z'n mond brengen lukt nog niet.

Nu wordt het de hoogste tijd voor de laatste voeding en dan maar gauw slapen. Voordat je het weet, is het hier weer een drukste van jewelste. En och, wat is het dan heerlijk om nu van alles in alle rust te doen. Maar ja, die rust moet je ook gebruiken om te rusten...

Ik "zit" aan tafel!

2007-11-27T04:58:00.000-08:00

En ik vind het toch leuk!

De foto is genomen op 19 november jongstleden.

Het is zo snoepig om dat kleine koppie boven de tafel te zien uitsteken. Hij hangt nog wat in zijn Stokke stoel, maar dat mag de pret niet deren. Armpjes en beenpjes zwiepen vrolijk door de lucht.

7.500 gram, 66,5 cm

2007-11-12T04:24:00.000-08:00

A big boy! Dat hebben we ook vandaag weer eens geconstateerd. Hugo doet het prima. Hij heeft wat last van uitslag op zijn hoofd en gezicht. De dokter heeft een lotion voorgeschreven. Hopenlijk helpt het. Verder heeft Hugo drie vaccinaties gehad. Het arme joch. Huilen, natuurlijk.

4 maanden; hij kan al aardig zitten...

2007-11-10T13:23:00.001-08:00

... en Sophie vindt het elke dag leuker worden. Hugo begint dan ook elke dag meer op een leuk speelkameraadje te lijken. Hij grijpt flink om zich heen. Sophie maakt hier gebruik van en gaat met haar haren boven Hugo hangen. Gevolg: Hugo grijpt Sophie haar haar en trekt er eens flink aan. We hebben al regelmatig een flinke pluk uit Hugo zijn handen verwijderd... Sophie (quasi) boos, maar nog geen twee tellen herhaalt het geheel zich weer. Uiteraard op initiatief van Sophie.

Maandag moeten we naar het consultatiebureau, dus dan meer over gewicht en lengte van Hugo met vier maanden. VIER maanden (!!!) alweer. Boy, time flies. Januari 2007 staat me bij als de dag van gisteren. Het is verdraaid al bijna weer januari, 2008 welteverstaan. Aaaarrrghh. Were does time go?

Heritage

2007-11-03T14:03:00.000-07:00

Onlangs kreeg ik deze twee foto's toegestuurd. Ze zijn 16 oktober genomen tijdens een lunch-afspraak met twee scrappers in Madrid. Op een of andere manier zie ik zoveel herkenbaars in deze foto's. Het is mijn eigen zoon, ik weet het. Maar in deze foto's zie ik zoveel meer. Ik kan alleen nog niet zeggen wat. Als iemand het weet, mag 'ie het zeggen (laat maar een berichtje achter).

Spelen in de kelder

2007-11-01T09:20:00.000-07:00

Afgelopen dinsdag heb ik Hugo voor het eerst beneden in de kelder laten "spelen". Het is daar een stuk kouder dan boven, maar met het nieuwe (zelfgemaakte) kleed moet het kunnen. Hugo had meteen de spiegel in de gaten en vond het maar wat interessant om naar zich zelf te kijken. Het op de buik liggen gaat Hugo steeds beter af. Een paar minuten houdt hij het zeker wel vol.

Als hij op schoot zit, wil Hugo echt al een beetje zelf zitten. Hij gaat rechtop zitten en wobbelt dan wat heen en weer. Je moet hem wel in de gaten houden, want voordat je het weet, strekt meneer zich uit of laat 'ie zich voorover vallen. Hij heeft nog niet helemaal door dat je dan wel eens lelijk in aanraking kan komen met tafel, stoel, zus of iets anders. Maar daar zijn wij dan weer voor, om hem op te vangen.

De laatste paar dagen heeft ons mannetje last van scheetjes of moet ik zeggen beerputtenlucht? Mijn hemeltjelief wat een stank produceert het ventje. Of het komt doordat ik zelf niet helemaal lekker ben, weet ik niet, maar ik ga er bijna van over m'n nek. Hopenlijk komt er binnenkort een langverwachte drol, dan is zowel hij als wij van de verstopping af.

Kijk eens wat ik kan!

2007-10-27T13:39:00.000-07:00

Afgelopen dinsdag (23 oktober) had ik Hugo even in de maxicosi onder zijn speelboog gezet. Meestal ligt hij er onder en kan hij de speeltjes niet aanraken.

Nu zat hij heel aandachtig te kijken en langzaam ging toen dat handje naar de speeltjes toe. Hij doet het vooral met zijn rechterhandje. Ik was echt onder de indruk hoe bedachtzaam hij het kikkertje aanraakte.

Babbelend, draaiend, graaiend

2007-10-19T05:29:00.000-07:00

Zo lig je nu in de box. Het repetoire aan geluiden wordt elke dag verder uitgebreid. Ook weet je inmiddels je handen wat trefzekerder naar je mond te brengen. Zo waar blijft er af en toe een vinger of duim in je mond steken. Met de speen weet je nog steeds geen raad.

Het is leuk om te zien dat je regelmatig naar dingen om je heen graait. Je kijkt..., denkt... en dan komt er een handje naar boven. En soms is het dan raak. Leuk is het ook als er zo'n klein handje aan je t-shirt of overhemd (in geval van Gerd) blijft "kleven". Heel stevig grijp je het allemaal vast. Iets minder is het als je een of meerdere van de lange haren van mama of Sophie vast hebt. Er blijft dan wel eens een bosje in je handjes achter.

Heel af en toe draai je je een beetje op je zij, maar alleen als het de moeite waard is. Bijvoorbeeld om de rups van Patries en Edo aan te raken.

Growing up way too fast!

3 maanden = 6.800 gram

2007-10-10T08:26:00.000-07:00

Vanavond maakt Hugo alweer drie maanden deel uit van ons gezinnetje. Wat groeit hij hard. Gisteren kwam ik twee babies van 2 maanden tegen en die waren nog zoooo klein. Zo klein is Hugo volgens mij nog niet twee dagen geweest.

Inmiddels maakt Hugo regelmatig leuke geluidjes, waaronder af en toe een schaterlach.

Slaapt hij een flinke nacht bij elkaar; meestal ongeveer van 21.00 tot 07.00 uur. Niks te klagen, zeg ik zelf. Overdag slaapt hij soms 2x een flinke tuk en soms bijna niet.

Voorlopig krijgt hij nog altijd van de borst, hoewel hij al wel af en toe al kwijlend op schoot meekijkt met het grote-mensen-eten. Schema? Voor wie geinteresseerd is (je weet maar nooit): meestal als volgt: om 7 uur, om 10 uur, rond 13 uur, ergens om en nabij 16 uur, dan nog een keer rond 19 uur en vlak voor het slapen gaan soms nog een "slaapmutsje". Maar soms valt er ook wel eens een voeding uit. Gewoonweg omdat meneer dan lekker ligt te slapen, zoals gisteravond bijvoorbeeld.

Langzaamaan begint Hugo (vooral met zijn rechterhand) dingetjes bewust aan te raken. Zo zijn de beestjes van de mobiel in de box en de door Patricia gemaakte rups favoriet om aan te raken. Het dekseltje van mijn toetje vond Hugo vanmiddag overigens ook erg interessant.

Om op te vreten...

2007-10-02T12:29:00.000-07:00

Ze vinden elkaar nog altijd even lief. Hugo blaast inmiddels bellen en kwijlt regelmatig mijn schouder kleddernat. Ik hoop dat de tandjes nog even op zich laten wachten...

Prachtige foto's...

2007-09-26T13:24:00.000-07:00

...alleen nog niet op mijn computer gezet. Het duurt nog wel even voordat ik hier aan toe ga komen. Ik ben druk met andere dingetjes.

Hugo is nog steeds een groot feestnummer. Hij begint zelfs met schaterlachen!

Lachebekje

2007-09-20T06:51:00.000-07:00

Zing "Klap eens in je handjes..." met Hugo en je krijgt dit. Een smile van oor tot oor. Zoooo vermakelijk.

In de tuin

2007-09-17T11:21:00.000-07:00

Het is hier nog best aardig weer. Zo lekker dat Hugo wel eens op een kleedje in de tuin kon. De foto is van gisteren.

Nu zitten we ook nog lekker in de tuin. Hugo ligt bij Gerd op zijn knieen grapjes te maken. Het is zo'n vrolijk manneke. Hij maakt allerlei geluidjes en tovert de ene na de andere mooie lach op zijn snoetje. Echt een grapjas!

Inmiddels probeert hij zijn vuistjes op te eten, wat uiteraard niet lukt. Maar wat deert het? Gewoon blijven proberen en blijven LACHEN!

In bad...

2007-09-13T02:08:00.000-07:00

... en erg nieuwsgierig zoals jullie kunnen zien.

2 maanden; 6.280 gram of zoiets

2007-09-11T12:25:00.000-07:00

Even een kleine terugblik naar 4 jaar geleden: Sophie woog met 2 maanden 5.370 gram en was 57 cm lang. Hugo scoorde gisteren bij de wijkverpleegkundige iets meer dan 6 kilo en 61 cm. Ze zeggen dat jongetjes meestal iets groter uitvallen...

Behalve een gezond gewicht en dito lengte reageert Hugo al aardig op dingen om hem heen. De box met mobiel of speeltrapeze vindt hij heerlijk om eindeloos naar te kijken. Het lijkt erop dat zijn handen ook wat meer op zijn interesse kunnen rekenen. Hij probeert er al enige tijd op te sabbelen (met weinig succes, duim vindt hij nog steeds niet...). Nu wordt er ook uitgebreid naar "gekeken".

Steevast worden we met een stralende lach begroet als we na z'n slaapjes boven de wieg hangen. Of we moeten net iets te laat zijn. Dan wordt meneer toch ook wel eens een beetje boos...

Haar? Nog steeds niet veel, maar groeiende.

Eten doet Hugo nog steeds bij mij zo'n 5 tot 7 keer per dag. 's Nachts gedraagt hij zich prima. Ergens rond 4 of 5 uur wordt hij wakker voor een hapje. De laatste voeding heeft hij dan ergens tussen 8 en 10 gehad. Gisternacht was hierop een uitzondering. Toen werd hij 2x wakker. Ach, wie weet, kwam dat wel door de inentingen en de bijbehorende koorts.

Wat wil je? Hugo kreeg gisteren wel 4 (!!!!) inentingen in 1x. Twee in het ene been, twee in het andere. Meneer was duidelijk NOT AMUSED. Het was de gebruikele DKTP prik met daarnaast nog een prik voor Hepatitis B, Meningokokken C en Neumokokken. Poor guy.
Sophie kreeg eveneens een inenting voor Hepatitis B en hield zich sterk. Je zag haar koppie rood worden. Het deed haar duidelijk zeer, maar geen traan hoor. Zelfs geen piep of au!

2 september 2007; in de kinderwagen mee op stap

2007-09-06T13:28:00.000-07:00

Afgelopen zondag zijn we met de family op stap geweest naar het middeleeuws festival van Avila. Hugo lag heerlijk in de wagen om zich heen te kijken. Heel af en toe deed hij een slaapje, maar over het algemeen wilde hij niks van het festijn missen.

Eerste nacht doorgeslapen!

2007-09-06T05:57:00.000-07:00

Hugo dan. Ik niet, helaas. Sophie was uit haar bed gekomen om naar de WC te gaan en was net iets te laat. Brullen natuurlijk dat haar pyjamabroek nat was geworden. Ik eruit om dat varkentje te wassen en ondertussen keek ik eens naar Hugo. Het was inmiddels tegen drie uur en behalve dat 'ie erg veel aan het knorren en op z'n knuistjes aan het sabbelen was, werd hij niet wakker. Terug naar bed dus maar.

Sophie kon de slaap niet meteen vatten, waardoor ik tot zeker twee keer toe uit m'n bed kon om haar even gerust te stellen. Inmiddels was Hugo weer in een diepe slaap (zonder knorren) gevallen en was dus verre van geinteresseerd in een slokje drinken. Tegen 6 uur werd ik weer wakker. Dit keer uit mezelf en enigszins door het vele geknor en gesabbel naast me - Hugo ligt 's nachts nog steeds in z'n wiegje naast ons -. Ik heb me bedwongen om Hugo uit bed te halen om 'm te voeden en zo kwam het dat Hugo pas om 6.45 uur echt "piep" zei om te eten.

BIG BOY! Hij had namelijk om 22.30 uur zijn laatste voeding gehad. Ben benieuwd hoe de komende nachten gaan verlopen. Ik vind het overigens niet vervelend hoor om midden in de nacht even te voeden. Het heeft wel iets. Maar toch is het ook wel fijn als de nachten wat langer worden. Zeker voor Gerd, want die trekt bij het aanklikken van het nachtlampje gauw zijn deken over zijn hoofd...

Voor de voeding van half 11 hebben we Hugo overigens echt wakker moeten maken. Hij lag namelijk al vanaf een uur of 8 in een diepe slaap. Tja, en dan is het altijd even dubben: maak ik 'm wel wakker, maak ik 'm niet wakker voor nog een voeding. Aangezien Hugo de dag ervoor en gisteren ook niet in bad was geweest, besloten we maar tot de aktie Maak-Hugo-Wakker over te gaan. Deze keer heb ik van de gelegenheid gebruik gemaakt om een voetafdruk te maken. Daar werd 'ie wel wakker van.

6.200 gram

2007-09-01T13:50:00.000-07:00

Vanochtend hebben we Hugo maar eens gewogen. Met kleren en (vieze) luier aan en volgegeten woog hij 6 kilo en 200 gram. Misschien is 'ie toch wel een beetje aan de grote kant. Als je 'm zo ziet, zou het zo een baby van een maand of drie kunnen zijn.

Er slingerde hier nog informatie van het Nldse consultatiebureau. Daar stond in dat babies vanaf een maand of twee (en een gewicht van om en nabij de 5 kg) met minimaal 5 borstvoedingen af moest kunnen. Meer mag natuurlijk altijd. Eerlijk gezegd, zat ik onbewust nog met een minimaal van 8 voedingen in mijn hoofd. Niet dat ik ooit een dag de voedingen heb geteld, maar ja. Dat deed ik vanochtend wel eventjes en toen kwamen we tot de conclusie dat meneer meer dan voldoende eet.

Dus van het een op het andere moment krijgt Hugo niet meer om de twee, twee en een half uur voeding. We zitten nu meer op een frequentie van drie, drie en een half uur. Of nog langer, want 's nachts houdt hij het aardig uit. De laatste paar nachten krijgt Hugo ergens tussen 8 en 10 uur de "laatste" voeding om vervolgens om en nabij vier uur 's ochtends wakker te worden voor weer een hapje.

En zo komt het dat we vandaag -tot op dit moment- op een totaal van vijf voedingen zitten. Half negen was de laatste voeding en nu ligt Hugo heerlijk te slapen. Wij gaan er ook maar eens achteraan. Je weet maar nooit wanneer ons levende wekkertje weer afgaat.

Bijna 7 weken

2007-08-27T05:46:00.000-07:00

Na twee weken vakantie in "eigen" land zijn we weer terug in ons andere eigen land. Hugo heeft de reis van ruim 1800 km goed doorstaan. Slapen, eten en weer terug in de Maxi Cosi; meneer vond alles prima. Gelukkig maar. Het leek wel of hij de terugweg iets minder vond, maar geef 'm eens ongelijk.

Soms worden we zelfs getrakteerd op een prachtige lach met een paar guitige oogjes erboven. Ik was eigenlijk een beetje vergeten dat baby's ook best leuk kunnen zijn.
Het is echt niet alleen maar luiers, huilen en gebroken nachten. Die snoepige lachjes, het reageren en het stap voor stap een stukje verder groeien zijn ronduit betoverend. Inmiddels maakt Hugo al wat meer geluidjes. Het is zo leuk om hem te zien reageren.

Ik houd van dit kleine mannetje! Ik vind het bijna jammer dat hij zo snel groeit. Het is namelijk al een flinke kerel van om en nabij de 6 kilo! Gerd maakt zich soms wat zorgen of hij niet te snel groeit. Zeker nadat hij een aantal babietjes van iets ouder had gezien die er iets kleiner uitzagen dan onze Hugo. Maar ja, dat waren meisjes... Ik geloof niet dat Hugo nu zo extreem groot is. Hij is gewoon... groot.

Hugs & kisses

2007-08-10T10:04:00.001-07:00

Mijn mannen...
Zijn ze niet schattig? Ja, ja, ik ben bevooroordeeld, maar toch?

4 weken onderweg

2007-08-07T10:10:00.000-07:00

Vanavond om 22.15 uur is Hugo alweer 4 weken oud. Hij groeit goed, slaapt heerlijk en is een gewillig fotomodel. Zie hier wat kiekjes van vandaag. Gemaakt met mijn nieuwe digitale spiegelreflex camera (Nikon). Ik wilde al een poos graag een digitale spiegelreflex camera. Vorige week kreeg ik 'm als kadootje van Gerd en zijn ouders. Reuzebedankt!

Met behulp van een flinke lap rood fluweel heb ik onze tuinbank in een handomdraai omgetoverd tot een heuse fotostudio. Ik ben best te spreken over de eerste resultaten.

Hierom wilde ik nu graag een digitale spiegelreflex camera. Zulke diepte krijg ik niet voor elkaar met de digitale compactcamera's...

Zo lief: broer & zus

Broer en zus

2007-08-05T03:42:00.000-07:00

Veel mensen vragen zich af hoe Sophie reageert op Hugo. Ik zou zeggen: helemaal GOED! Tuurlijk is ze wel eens lastig aan tafel of net voor het slapen gaan. Maar welk vierjarig kind is dat niet? Sophie is vooral erg lief voor haar kleine broertje.

4.450 gram

2007-08-02T11:17:00.000-07:00

Dat is wat de kinderarts gisteren op de weegschaal tevoorschijn toverde. Hugo is echt al een flinke baby. Het pasgeborene is er inmiddels wel af. Wat gaat dat snel. Het is nog steeds geen held met het "aanhappen" van de borst, maar dat weerhoudt 'm er niet van om flink op de borstvoeding te groeien. Het kost even wat geduld (en da's vooral voor de mama soms wat lastig), maar uiteindelijk lukt het hem dan toch goed te drinken.

Gisteren zijn we met de hele familie (inclusief opa & oma Friesland) uit eten geweest. Het tijdstip (21.00 uur) leek ons een ideaal slaapmoment voor Hugo, maar daar dacht meneer helaas anders over. Zowel Gerd als ik hebben flink heen en weer gewandeld met ons manneke in de armen. Uiteindelijk bij het toetje gaf Hugo de strijd op en is gaan slapen. Sophie had tegen die tijd ook haar karretje al opgezocht en lag al lang en breed te snurken toen broertjelief nog altijd wakker was.

3 weken onderweg

2007-07-31T09:04:00.000-07:00

Hugo heeft al 3 weken van zijn grote reis volbracht. Hij groeit met de dag. Morgen weten we meer over zijn gewicht (na bezoek aan het consultatiebureau), maar dat het een flinke kerel is, daar is geen twijfel over mogelijk. De eerste kleertjes worden al wat aan de krappe kant...

Enkele mijlpalen:
- Hugo z'n ogen krijgen al meer kleur; van onbestemd donkerblauw zonder een nauwelijks te onderscheiden pupil veranderen ze langzaam naar donkerblauw mét pupil.
- Hij kijkt ook al wat guitiger. Het volgen van geluid en kleurvlakken doet 'ie ook al een poosje.
- Eenmaal op je arm/schouder vindt hij het heerlijk om z'n koppie op te richten en van zich af te kijken. Sterk mannetje hoor.
- Het restje navelstreng is Hugo afgelopen weekend (met een dag of 12) verloren. Het naveltje verandert nog elke dag, maar lijkt een charmant gevalletje te worden. Op een of andere manier was ik zowel bij Sophie als bij Hugo "bang" voor zo'n opstaand geval als bij mezelf tijdens de zwangerschap...
- Ikzelf ben al ruim 13 kilo kwijt (waarvan de eerste 10 al na een dag of 6). Daar kan geen Sonja Bakker tegenop. Helemaal NIKS voor gedaan. Alhoewel, bevallen is natuurlijk niet niks... Liters vocht kwijtgeraakt, en dat terwijl ik dacht niet eens zo heel dikke enkels te hebben. Dus wel...
- Hugo, Sophie en ik zijn vandaag voor het eerst naar het winkelcentrum gewandeld. Veel te warm! Maar wel heerlijk om weer even uit huis te zijn.
- Meneer krijgt elke dag een beetje meer haar.

4.180 gram

2007-07-25T12:01:00.000-07:00

Dat is wat de wijkverpleegkundige vandaag constateerde. En daar moest ik, nog altijd herstellende van de keizersnede, dus 10 minuten voor door de hitte (graadje of 35) sjokken en ook weer terug. Gelukkig was schoonpapa zo lief om de kinderwagen op de heenweg te duwen. Die gaat namelijk vooral bergopwaarts.

De terugweg durfde ik zelf al sjokkend wel aan. Maar enigszins nutteloos vond ik de tocht wel. Volgende week moeten we weer terugkomen voor een afspraak met de kinderarts... Moet je in Nederland ook zo vaak naar het consultatiebureau? Ik kan me toch niet herinneren dat dat elke week een verplichting was.

Ik ging vaak wel elke week even wegen. Om te weten of Sophietje wel goed genoeg groeide op de borstvoeding. Inmiddels zijn we wat meer ervaren en voel ik die behoefte niet zo. Waarschijnlijk heeft dat ook alles te maken met de warmte en die fijne buikwond die af en toe nog wel eens flink steekt.

Vrijdag 20 juli 2007, libro de familia

2007-07-22T10:35:00.000-07:00

Eindelijk hebben we Hugo bij de Madrileense Burgerlijke Stand ingeschreven.

Woensdag 18 juli 2007, busy day

2007-07-21T12:46:00.000-07:00

Vandaag was een drukke dag. Allereerst moesten we naar de wijkverpleegkundige en de kinderarts in het medisch centrum hier in het dorp. Het was tijd voor de 2e hielprik en een eerste check up na het ziekenhuisverblijf.

Aangezien Hugo net heerlijk had liggen slapen, had hij dito gedronken alvorens we naar de wijkverpleegkundige voor de hielprik gingen. Blijkt dat ons mannetje een uur of twee nuchter had moeten zijn, omdat anders de resultaten van de hielprik negatief beinvloed kunnen worden. Hmmm. Zie je dit al gebeuren? Een afspraak combineren met het nuchter houden van een pasgeboren, borstgevoede baby? Ik niet.

Zo kwam het dat we een uurtje later terug keerden voor het alsnog afnemen van de hielprik. Arm jochie. Niet het prikken was zo zielig, wel zielig vond ik de manier waarop de wijkverpleegkundige de beentjes van Hugo bijna volledig fijn kneep om een paar druppeltjes bloed te oogsten. Uiteraard brulde het mannetje, maar zodra de man ophield met knijpen viel Hugo weer in slaap. Niet erg onder de indruk dus...

Eerder had de kinderarts Hugo helemaal bekeken en constateerde een gezonde, flinke knul. Na een week was hij al weer boven geboortegewicht; 3.860 gram om precies te zijn.

Na het bezoek aan het lokale medisch centrum was het tijd voor een controle bezoek aan Dr. Albi, de gyneacoloog, in hartje Madrid.