Giegelen als we je een flinke zet geven. Apetrots van de hoge glijbaan af. Achter Sophie aan rennen en mama haar boekje weg leggen, zodat ze kan komen helpen om op een andere glijbaan te komen. Gewoon een zonnige zaterdagmiddag in de grote speeltuin van Alcobendas (een dorp verderop).zaterdag 3 oktober 2009
In het park te Alcobendas
Giegelen als we je een flinke zet geven. Apetrots van de hoge glijbaan af. Achter Sophie aan rennen en mama haar boekje weg leggen, zodat ze kan komen helpen om op een andere glijbaan te komen. Gewoon een zonnige zaterdagmiddag in de grote speeltuin van Alcobendas (een dorp verderop).
woensdag 30 september 2009
Time flies
Oh boy, wat gaat de tijd snel. Veeeeeel te lang geleden dat ik hier wat heb geschreven. Eens kijken of ik daar verandering in kan brengen. Vakantie, druk met andere dingen... er is altijd wel wat. 
Maar met het mannetje gaat het goed. Zo vindt hij het de laatste tijd reuzeleuk om schoon te maken. Uiteraard op zijn manier. Dus, wordt na elke boodschap op de WC (maar vooral na een grote) de WC-borstel uit de houder gehaald, door de WC gewreven en weer terug op zijn plek. Helemaal volgens de regels zou je denken. Is ook zo, ware het niet dat de coordinatie nog niet zo verfijnd is, met als gevolg dat overal water ligt. Yummie, vooral als je bedenkt waar het zojuist vandaan is gekomen...
Maar met het mannetje gaat het goed. Zo vindt hij het de laatste tijd reuzeleuk om schoon te maken. Uiteraard op zijn manier. Dus, wordt na elke boodschap op de WC (maar vooral na een grote) de WC-borstel uit de houder gehaald, door de WC gewreven en weer terug op zijn plek. Helemaal volgens de regels zou je denken. Is ook zo, ware het niet dat de coordinatie nog niet zo verfijnd is, met als gevolg dat overal water ligt. Yummie, vooral als je bedenkt waar het zojuist vandaan is gekomen...Vanochtend nog een mooie schoonmaakaktie (zie foto). Meneer moest zonodig de ramen lappen. Dus, washandje opgescharreld, nat gemaakt, vooral NIET uitwringen (want hoe moet dat?) en onderweg naar het raam. Gelukkig kon ik vrij snel het washandje uitwringen, waarna Hugo vrolijk zijn weg richting raam vervolgde. Poetsen maar! Nu zou je kunnen denken, waarom zeg je niet gewoon: NIET DOEN, vent! Nou, omdat ik straks niet in de clinch wil liggen met a.s. schoondochter over het feit dat manlief nooit wat doet in het huishouden. Nu heeft Hugo al een goed voorbeeld aan zijn papa - die doet ook zijn best als hij eenmaal thuis is - maar elk beetje meer aan schoonmaakervaring is nooit weg! Dus, laten we onze vent heerlijk verder poetsen... Wie weet, doet ´ie dat later met zoveel plezier.
Verder babbelt Hugo er heerlijk op los. Hij combineert tot zeker wel vier woorden in hakkerige zinnen. Grappig om te horen hoe op deze manier zijn belevenissen vertelt of dingen vraagt.
Voorbeeld als Gerd terugkomt van het werk: papa - auto - toor - weest?
Al samenzwerend richting Sophie: Sophie - ijsju - eten - lekker?
Al bellend met oma: opa - piky - plassen - laten - zellug
En nog wel veel meer.
Lekkere vent. Dol op zijn zus. Hij praat veel over en vraagt blijkbaar ook veel naar d´r als hij op zijn (inmiddels) nieuwe opvang is. Knuffelen, kusjes geven en af en toe ook de onvermijdbare mep tussen broer en zus.
Lekker stel. Soms wel wat vermoeiend, maar bovenal een lekker stel!
Hopenlijk tot gauw!
donderdag 30 juli 2009
Snoepen op het verjaardagsfeestje van Sophie
Helemaal geweldig bakken met snoep en chips waar je helemaal zelf uit kunt eten! Hugo was dan ook regelmatig bij het marktkraampje met al het lekkers te vinden.
zondag 26 juli 2009
Praten
Heerlijk om te merken dat Hugo in de gaten krijgt dat hij dingen kan vertellen. En dat mensen hem meer en meer snappen als hij woorden combineert. Dus, dat gaat dan als volgt:
Ed - pap - ugo, oftewel Gerd maak je wat pap voor me?
Ed - oen? Gerd wat ben je aan het doen?
Sophie - ben - taafffel (in combinatie met handgewapper), oftewel Sophie, kom aan tafel.
Andere veelgehoorde uitspraken:
Oven heet
Yo ook
Yo mee (vooral als we naar buiten gaan om de vuilnis weg te brengen)
Moenoe, oftewel snoepje (waar deze variant vandaan komt, mag Joost weten...)
Sinds zijn verjaardag heeft meneer ook een nieuw woordje geleerd: donke, oftewel kadootje. Ik kan me niet herinneren dat Sophie zoveel kindertaal sprak. Sophie sprak al vrij gauw heel duidelijk de woorden zoals iedereen ze uitspreekt. Misschien dat hier de tweetaligheid een rol speelt, maar ik vind het vooral erg grappig. Je merkt gewoon dat ons manneke met veel plezier de wereld van de taal aan het ontdekken is.
Voorheen gebruikte Hugo het woord nena voor Sophie. Daarna werd het FIE. Hij heeft een poosje FOFIE gebruikt en inmiddels kan hij echt Sophie zeggen. Leuk!
Ander grappig iets:
Als meneer uit school komt, is het eerste wat hij zegt bij het binnen komen van de tuin: YO IJS, oftewel ik wil een ijsje. Aangezien het hier dagelijks ruim boven de 30 graden is, heb ik geen moeite met een dagelijkse portie waterijs. Dus het antwoord is eigenlijk altijd JA. En daar gaat de Sjaak: rennend naar de diepvries, deur open, la eruit en ja hoor: IJS. Ook maar meteen eentje voor Sophie, want dat hoort er natuurlijk wel bij.
Ed - pap - ugo, oftewel Gerd maak je wat pap voor me?
Ed - oen? Gerd wat ben je aan het doen?
Sophie - ben - taafffel (in combinatie met handgewapper), oftewel Sophie, kom aan tafel.
Andere veelgehoorde uitspraken:
Oven heet
Yo ook
Yo mee (vooral als we naar buiten gaan om de vuilnis weg te brengen)
Moenoe, oftewel snoepje (waar deze variant vandaan komt, mag Joost weten...)
Sinds zijn verjaardag heeft meneer ook een nieuw woordje geleerd: donke, oftewel kadootje. Ik kan me niet herinneren dat Sophie zoveel kindertaal sprak. Sophie sprak al vrij gauw heel duidelijk de woorden zoals iedereen ze uitspreekt. Misschien dat hier de tweetaligheid een rol speelt, maar ik vind het vooral erg grappig. Je merkt gewoon dat ons manneke met veel plezier de wereld van de taal aan het ontdekken is.
Voorheen gebruikte Hugo het woord nena voor Sophie. Daarna werd het FIE. Hij heeft een poosje FOFIE gebruikt en inmiddels kan hij echt Sophie zeggen. Leuk!
Ander grappig iets:
Als meneer uit school komt, is het eerste wat hij zegt bij het binnen komen van de tuin: YO IJS, oftewel ik wil een ijsje. Aangezien het hier dagelijks ruim boven de 30 graden is, heb ik geen moeite met een dagelijkse portie waterijs. Dus het antwoord is eigenlijk altijd JA. En daar gaat de Sjaak: rennend naar de diepvries, deur open, la eruit en ja hoor: IJS. Ook maar meteen eentje voor Sophie, want dat hoort er natuurlijk wel bij.
woensdag 15 juli 2009
Kadootjes uitpakken (een filmpje)
Het is misschien een wat lang filmpje, maar het is dan ook vooral voor de opa's en oma's bedoeld. Die vinden het vast niet erg om 4 minuten naar hun kleinkindjes te kijken... :)
Have FUN!
Bezoekjes aan de dokter...
Ja, je bent twee en dat betekent CHECK-UP time. Oftewel, naar de specialist op het gebied van allergie en het consultatiebureau.
Afgelopen maandag was het de beurt aan de specialist in hét ziekenhuis van Madrid, La Paz. Gelukkig waren we als een van de eersten aan de beurt. Met als gevolg dat we slechts 2 uur later huiswaarts konden keren. De routine is als volgt: kort gesprek met de specialist, krastest m.b.t. de allergenen (nog altijd ei en melk), 15 minuten wachten (rond lopen met een huilende Hugo en vooral voorkomen dat 'ie aan z'n arm krabt), al gauw verschijnen de gevreesde reacties, controle door de zusters (meten de gevormde bultjes op), kort gesprek met de specialist met als afsluiting een bezoek aan de bloedafname om de mate van allergie te kunnen bepalen. Over een maand of twee krijgen we de uitslag. Afgaande op de krastest moeten we voorlopig alle ei- en koeproducten en afgeleiden daarvan nog steeds vermijden. Wel wordt gekeken of Hugo inmiddels schapen- en/of geitenmelk kan verdragen.
Vandaag was het de beurt aan de kinderarts van het consultatiebureau. Conclusie: meneer had wat oorsmeer, maar was verder zo gezond als een vis. Wat aan de lange kant, met een gemiddeld gewicht. Uitgaande van de Spaanse statistieken is er slechts 3% van de kinderen van zijn leeftijd langer dan hij.
Hoe lang? 91,5 cm (een kleine 4cm langer dan Sophie op dezelfde leeftijd).
Hoe zwaar? 12,5 kg (een halve kilo lichter dan Sophie op dezelfde leeftijd).
Tot de volgende keer maar weer!
Afgelopen maandag was het de beurt aan de specialist in hét ziekenhuis van Madrid, La Paz. Gelukkig waren we als een van de eersten aan de beurt. Met als gevolg dat we slechts 2 uur later huiswaarts konden keren. De routine is als volgt: kort gesprek met de specialist, krastest m.b.t. de allergenen (nog altijd ei en melk), 15 minuten wachten (rond lopen met een huilende Hugo en vooral voorkomen dat 'ie aan z'n arm krabt), al gauw verschijnen de gevreesde reacties, controle door de zusters (meten de gevormde bultjes op), kort gesprek met de specialist met als afsluiting een bezoek aan de bloedafname om de mate van allergie te kunnen bepalen. Over een maand of twee krijgen we de uitslag. Afgaande op de krastest moeten we voorlopig alle ei- en koeproducten en afgeleiden daarvan nog steeds vermijden. Wel wordt gekeken of Hugo inmiddels schapen- en/of geitenmelk kan verdragen.
Vandaag was het de beurt aan de kinderarts van het consultatiebureau. Conclusie: meneer had wat oorsmeer, maar was verder zo gezond als een vis. Wat aan de lange kant, met een gemiddeld gewicht. Uitgaande van de Spaanse statistieken is er slechts 3% van de kinderen van zijn leeftijd langer dan hij.
Hoe lang? 91,5 cm (een kleine 4cm langer dan Sophie op dezelfde leeftijd).
Hoe zwaar? 12,5 kg (een halve kilo lichter dan Sophie op dezelfde leeftijd).
Tot de volgende keer maar weer!
vrijdag 10 juli 2009
2 jaar!!!
Hiep, hiep, HOERA!!!Alweer 2 jaar, wauw wat vliegt de tijd voorbij.
De kadootjes vielen allemaal erg in de smaak (tot zover een driewieler, een Cars autootje en DUPLO).
Moet nu gauw weer verder. Sophie straks ophalen en daarna naar de cine, zoals Hugo de bioscoop noemt. Vindt 'ie helemaal het einde, dus dat leek ons wel een geschikte afsluiter van zijn verjaardag.
Abonneren op:
Berichten (Atom)
